Sen Gittikten Sonra

güneş gözlüm,

gittin, karanlığı indirerek gözlerime,

kuytularda sensiz,

bereketsiz,

çürütüyorum hayatı...

Ne sevmeyi becerebildim seni, ne elimde tutmayı…

Sabredemedim sevebilecek kadar…

Çek git dediğimde

Mahrum kalacaklarımın

öğünlü yemekler

ve ütülü pantolonlardan ibaret olacağını sanıyordum.

Çekip giderken

valizine tıkıştırdıkların arasına

aklımı da koyduğunu anlayamamıştım…

sen gittikten sonra aklım sende kaldı.

Bende kalan şu akılsız başım

Beni darma duman etti…

Gidişinden beri kaç yıl geçti,

Aklım hala başıma gelmedi.

Gelsen,

Aklımı başıma getirsen,

Sevsen,

Sevsem…

Sevdan bende yaşıyor.

Dünyama sığmayan,

Ellerimi tutmayan

Anlatılamayan,

Söylenemeyen

Konuşulmayan,

Canımın içinde canın,

İsmini koyamadığım,

Hissetmekten artık korkmadığım

Yandığım,

Kandığım,

Kanattığım deşip deşip,

Sus pus oluşum,

İnişlerdeki yokuşum gibi bir şey,

Bir şey var içimde

Var iken yok oluşun,

Yok iken var oluşun gibi…

Henüz doğurulmamış doğrularım var yalanlarım içinde,

Adı konulmayan ve benim için artık olmayacak olan bir şey.

Aslında yok olmadı olmayacak bir şey…