Sinemde Yorgun Bir Teselli

Alıntı kelimelerin mizacını sakındım öncesinde,

Mağlup imler hayli tedirgin,

Düşlerden arıttığım kimlikleri soydum teker teker,

Gözlerimin yerleşkesi,

Üfürdüğüm nicesi

Belli ki kıyamet habercisi.

Soyutlandığımdan mütevellit.

Sinemde yorgun bir teselli,

Büyüttüklerim ve kaybettiklerim,

Hayli tedirgin imler;

Gönülsüz bir sevdanın yitik coşkusu,

Gözlerde yakaladığım ukdesi

Dünsüz yalanların

Ki rencide edilesi bir saplantı

Bağımsız gönülde.

Beleş bir sevdaya yolum düştü düşeli,

İmbat gecelerin serzenişi derinden

Beyhude gülüşlerin

Tekerine mimledim özlemi.

Cahil tayfası, serkeş imlerin siteminde,

Çatık kaşlı nahoş gölgelerin rehavet yüklü siperinde…

Gömülü isyanlar kadar muteber olsa keşke.

Hanidir tevekkülü gönlün, en derinden mimleyen

Bir şarkının kayıp nakaratı,

Toz konduramadığım en aykırı isyanı,

Gönüllü seferberliği arsız dünler kadar

Saklı tuttuğum niyazlarımdan sızan

Onca tahakküm.

İmlerin tehditvari, gölgeli taarruzuna

Yenik düşmekse, indinde devinimi kayıp

Bir rehavetten sızan, en derin sancı kadar da

Yakan içli içli…

Sitemi mizacın, doğurgan rükûsu edimlerin

Tecellisi kadar

Saf bir sevgiden sızan.

Gönülsüz bir güdü mü yoksa

Sona gelmeyi erteleyen bir günün tehditlerine?

En dirayetsiz varlık iken nefsin inkârı

Ve nasıl da karışır sitemlere yüreğin şu

Bitimsiz niyazı.

Endamlı bir yok oluş mademki,

Hem belli mi olur,

Güne varmadan yanar mı umutlar?

Tekerrür eden bir rivayete göre,

Diye başlar en içli şarkı:

Sağımda derya, solumda sen,

Demek olmasa da akıl karı.

Tezahürü, o ırgat ve temkinli

Dokunuşunu yâd ettiğim ölümlü bir günün güncesi.

Seyrindeyim madem;

Hani tecelli addedilen mabedi izbelerden sızan

Bir rehavetin indinde,

Kırık bir teselli gönülden damlayan

Ve istikrarı devingen hayli yorgun,

Hanidir yüreği boğan.

Yine de pekişen suretler kadar rahvan ve kaygan;

Zafiyeti nadir bir sevinç,

Mutlak galibiyetlerin yüz sürdüğü

En dokunaklı iç çekiş.

Sonlardan ibaretim aslen,

Kırık bir gönlün indinde

Rahvan bir teselli sağdıcı,

Narin belki de zülfüyâra dokunan.