Şeytan Erkek Midir

dilim suskun bundan böyle,

kalemimi kendim kırdım,

yılgın ruhuma ayırdığım

bir kolay ölüm vardı sandıkta;

açtım sandığı, baktım,

unutmuşum naftalinlemeyi, güveyi sarmış…

sussalar

suskunluğumu yargılamasalar…

suskunluğun yol kenarındayım

elim havada

ne kadar sevimli görünsem de

duran yok beni götürmeğe

gözgöze gelmekten korkuyorlar

endişe etmeleri de gerekli bu zamanda…

zor günler yaşıyoruz

tüm gözler düşman birbirine

 Birbirimizin gözünü oyuyoruz

- Nereye kadar?

- Parçalanana kadar…

insanlıklarında gölgeler,

mimiklerinde de…

yalın bir dürüstlük görünmüyor.

kalleşlik peşinde puştlar...

sarp dağlardaki mağaralarda,

ve mayın tarlalarında

kurulu tuzaklar...

bir cenaze alayı geçmekte önümden

sormak isterdim ölüye ölümü…

Ve sözcükler cümlelerin içinde öyle anlamsız ki,

yerli yersiz bir noktalama konuyor araya...

Cümleler şaşkın…

bakışmalar bir nokta kadar kısa

ve korkular kendi gözlerimde şimdi

Baykuş uyanık

bir baykuş uğursuzluğu belki...

ölü taşıyıcıların derdi nedir ki, taşımaktan cayıyor,

beş on adımda bir kaçıyorlar kenara?

Hayret!

İmam en önde, uyuklamakta kafir

ne kadar da aptalca!

imam uyursa cemaat ne yapmaz!

üç bilinmeyenli bir denklem

sormalı bir akil adama,

yalnızca sormalı, cevap beklemeden:

şeytan erkek midir? Ya melekler?