İ N F İ T A R

.

Kendisi sayıklar her insan

Başlar sıfırın altında çürüyüşler

Toprağın tüylerini öperek duvağını açar rüzgâr

Ve segâh makamında başlar  yürüyüşler

Kurumuş kan lekeleri dökülür arşivlerden

Hiçliğin zirvesine yürür çığırından çıkmış siyahlar

Köpüklerini gizler deniz

Ve sesin gövdesine  tutunur ah lar

Dikiş tutmaz iç yaralar

Büyür nefesini tutmuş düşlerin göz bebekleri

Gökyüzünün kundağında  soğur ateşler

Defnedilir harf  ölüleri

Ve öpülmemiş toprağa yağar güneşler

Seğirir gecenin şah damarı

Yosunlar şahit olur taşların suskunluğuna

Kınında  paslanır  cümleler

Üstü kapalı gerilimler siner çehrelere

Ve titreyen ellerle   örtülür perdeler

Kaybolur tırtılın yapraktaki ayak izi

Anıların künyesini kaplar ince bir  toz

Kamaşır namlunun ucundaki güzellik

 Ve köze döner yakamoz

Kendi çukurunda kuruyan sudur insan

Gel git  kalıntıları vardır düşlerinde

İçinde hüküm sürer çöl kuraklığı

Ve  imgeler tökezler kalır  gülüşlerinde

Uyanışın mecalini emer kurutma kağıtları

Bir astigmat kırığıdır  artık  çizgiler

Kapanır aldanışın penceresi

Ve gölgesiyle çelişmez sezgiler

.

.

.

.

.

.

.