Simsiyah Bir Çelenk

Bir karanlık gece
bütün gecelerden kara
bir gece bütün yıldızlardan

loş aydınlık…

Şu soğuk beton binalar

ardında gizli

harabe taş evler ve zaman

her yer zemheri ışık dolu…

Ve;

bu ışıksız sokaklarda
dudağımda sigara, elimde şemsiye

yürüyorum halice doğru…

Ve; karşıma çıkıyor

bir dilenci elinde bir kaç kuruş

bir sokak çiçekçisi elinde tek karanfil

bir sokak çocuğu elinde yarım ekmek…

Gökyüzü, bir mavi bir mehtap
ve maviye bürünmüş

bütün umutlarım alaca karanlık

hatırlıyorum, unutulmuşları

Dünyam;
siyah beyaz filmlerdeki gibi renksiz

bir İstanbul, loş esen bir rüzgar

loş parlayan bir sokak lambası…

Karanlık bir köşe

üzerine gazete serilmiş bir silüete
ve o garip adamın gözlerinde şerit
bütün hayaller siyah beyaz…

Bir karanlık geceydi
bütün gecelerden kara
bir geceydi bütün yıldızlardan

loş aydınlık…

Ve sonra…

bütün hayallerin solduğu an
tüm mutluluklara inat
bütün umutların öldüğü an…

Ve sen Sabina;

Denizlerin tüm mavisi söndüğü an
denizlerin beyazımsı köpürdüğü zaman

siyah beyaz düşlerin renklendiği an

tüm umutlarıma kurşun sıkıp da gittin…

Mezarıma simsiyah bir çelenk bırakıp da gittin…

Suskun//