İsyanlardayım

Tan vakti gelmekte  

sessizliğe  

ve karalara bürünmüş mehtap  

yavaş, yavaş doğuyor ışık  

o muhteşem yıldız…  

Önümde bir kitap  

gözlerimde yansıyor  

geniş bir deniz, mavi bir çöl  

isyanda ölüm fermanını  

bekleyen bir mahkum ben  

dünyaya küskün  

umutlara isyandayım…  

Canlandı rüyalar  

meleklerin nağmeleri yankılanıyor  

göklerde, melodiler yanık ve hüzünlü  

kanatları kırık  

yaraları kan misali kırmızı…  

Güneş çılgına dönüp kızılımsı  

tutuşturuyor sarı buğday tarlalarını  

yakıyor  

rengarenk çiçek bahçelerini alaca  

maviye takdim etmek için…  

Umutlarım, düşlerim, sevdalarım  

hepsi geçti gitti tan vaktiyle  

bu son duam, son ibadetim  

kadehim hazır, şarabım zehir…  

Ve aklımda tek sevdam mavi deniz  

aklımda dostlarım o firari martılar  

ve o gezgin yunus balıkları  

gözlerimdeki ufuksuz mavi  

mehtap ile sönüp gitti…  

Yıllarca bir ahşap pencere  

karşısında bekledim  

bir tan vaktiyle yıkıldım  

büsbütün mutsuz  

yalnız kalmış  

bekliyorum  

meleklerin kanatlarını kırmak için...  

İsyanlardayım büsbütün  

tan vaktiyle  

bir ışık doğuyor bütün sarmaşıklarıyla  

filizleniyor karanlık ruhuma…  

Ve;  

yanıyor umutlarım  

kül rengine dönünceye dek  

yanıyor Üsküdar hatıralarımda  

namluların karşısında  

bir idam mahkumu misali  

bekliyorum son sessizliğinin  

ani uyanışını…