Kırılma Noktam

Gürültüsüz hıçkırıkları var

Elsiz dokunuşlarının;

İçin için içilesi

Dokunaklı rehaveti

Gizemime kondurduğun o görünmez buse…

Terli güftelerin

Bakir notalarında seğirten

Güdümlü yalnızlığımın

Sefil tınısı biteviye

Ve sinemde asil bir resital;

Tonlaması muğlâk,

Titremeleri yeknesak.

Sakıncalı aşkları çaldırmışken Tanrı,

Çalamadığındansa reşit olmamış bir güfteyi

Evlat edinmiş

Şairin vatan bellediği

Nice çalıntı imge.

Tüneyen, türeyen,

Nihayetinde tükenen;

İşkilli sözcüklerde söndürmek adına yangını,

Bir bardak şiirde fırtınalar koparan;

Yüreğimiz teyelledikçe dizelerle,

Boyutsuzluğumun gündönümünü kutlamak

Belli ki her yeni şiiri mesken edindiğim;

Kırıkları milat bellediğim bir can(m)da;

Kırılma noktamsa,

Aymazlığımı gölgelerken boylu boyunca

Nice ışıltı biriktirmek

Hele ki karınca ayaklarında dizelerin…

Muğlâk gölgelerle savaşan,

Dip boyası gelmiş eprimiş resimlerin

Sair huzmesi:

Ressamın izi ki her yürekte,

Her yürek ki yine erbabı sahibinin,

Konuşlandığı kadarıyla

Kaderin mücbir sebeplerle

Geçit vermez lehçesinde

Gizemli şairin.