Bir Peşin Hüküm Öyküsü Bağırmak Yerine Konuşmayı Denesek Pek Çok So

(BİR  PEŞİN  HÜKÜM  ÖYKÜSÜ ) - BAĞIRMAK  YERİNE  KONUŞMAYI  DENESEK  PEK ÇOK  SORUN  HALLEDİLEBİLİR .
 

Televizyon  kanallarında  en  çok  seyrettim  programlar tartışma  programlarıdır.  Ama  işin  doğrusu  hepsi  de  aynı  tornadan  çıkmış  kafaların  tartışma adına  birbirlerine  güzellelemer  düzmelerini  hiç  mi  hiç  sevmem  ve  o  tür  tartışma programlarını  seyretmem.  Tabii  ki  tartışma  derken  kastım  evlenme  programlarında  ‘’  Beni birlikte  balık  yemeye  davet  etti  ama  bir  sokak  satıcından aldığı  kokoreçi  yedirmeye  çalıştı.  Hüüüü.  Ben  istemem  böyle  bir yalancıyı.  Hayallerimi  yıktı.  Onunla  evlenmeyeceğim’’  Diyen  dul  Fatma  ile  Namaza  gelince  sandalyede  kılıp,  evlilik  programlarında  ‘’Angara’nın  bağları’’  eşliğinde  döktüren  Mıstıva  Dayı’nın  ‘’  Kokoreç  cennet  taamı  mıdır  yoksa  alt  tarafı  b.klu  bir  kuzu  bağırsağı mı’’  tartışmaları  da  değil  kastım.  Memleket  melelerinin  ele  alınıp  ciddi  ciddi  tartışıldığı   ciddi  programlardan  bahsediyorum::

Evet..Ciddi  ve  tarafsız  (  Tabii  ki  tarafsız  derken  moderatörün  tarafsızlığı  söz  konusu  olmalı.  Yoksa  elbette  katılımcıların  bir  tarafı  olacak.)  tartışma  programları  güzeldir.  İlle  velakin  o  programlarda  da  zaman zaman  tansiyon  yükselir,  bağrışmalar,  hatta  masaya yumruk  atma  olayları  yaşanır.  Tabii  ki  en  gıcık  olan  konu  da  Bremen  mızıkacıları  gibi  her  kafadan  ayrı  ve  gür  seslerin  aynı  anda  çıkmasıdır.  İşte  o  anda  da  anında  zaping.

Oysa  insanların  birbirlerini  sonuna  kadar  dinlemeleri  o  kadar  da  zor  değildir.  Tabii  ki  (  Bu  ‘’Tabii  ki’’ yi  de  amma  çok  kullandım  değil  mi ?  Ama  maalesef  daha  da kullanacağım  galiba )  konuşan  ‘’ Mikorofon  bende  anasını  satayım.  Bekleyin  durun  lavuklar’’ tavrı  içinde  bir  başladı  mı  bir  türlü  bitmeyen  Arabın  yalellisine  döndürmezse  işi…

Rahmetli  babam  sanki  nasıl  bir  insan  olacağımı  bilmiş  de  koymuş  adımı:  Sami…Yani  duyan,  işiten..Ama  daha  çok dinleyen… TRT  nin  tek  radyo  olduğu  dönemlerde  radyo  spikerleri  ‘’  Muhretem  sami…Şimdi  Yurttan  Sesler  Korosundan Türküler  dinleyeceksiniz’’  derlermiş  mesela..Yani  ‘’  Sayın  dinleyiciler…’’

İyi  bir  dinleyiciyimdir.  İnsanların  lafını  bölmeyi  asla  sevmem.  Allah  sizi  inandırsın  bir  masada  herhangi  bir  konuda  konuşan  bir  arkadaşım  genelde  sadece  bana  anlatır  her  ne  anlatacaksa.  Çünkü  diyelim  ki  arkadaş Küresel  ısınmadan  bahsediyor;  işte  o  anda  diğer  arkadaşlardan  ikisi  ıspanaktan tatlı  olur  mu  olmazmı  muhabbetihne  dalmış  oldurlar.  Dir  başka  çift ‘’Öksürüğe  havlican  mı  yoksa  havsizcan  mı  daha  faydalıdır ?‘’ konulu  derin  bir  sohbete  dalmışlardır.  Bir  diğer  çift  ise  birbirlerine  bel  altı  fıkra  anlatıp  gülmektedirler…Garip  Sami ise  sohbeti  küresel  ısınma  ile  başlatmış  olan  arkadaşını  dinlemektedir.  Öylesine  dinlemektedir  ki  ‘’ Ya  dostum  ne  küresel  ısınması.  G.tümüz  dondu  iki  saattir  şurada.  Kalkın  da  sobaya  yakın  bir  yere  oturalım  bari. ‘’  Bile  diyememektedir.  Öylesin  can  havliyle  dinlemektedir  ozon  tabakasının  nasıl  delik  delik  delindiğini…

Offfff.  Dağıttım  yine.  Ana mevzuya  gelelim:

Bu  gün İstanbul’da  çok güzel  bir hava  vardı.  Oldukça  soğuk  olmasına  rağmen  bu  günlük  güneşlik  havada  evde  durmak  olmazdı.  En  iyisi  Avrupa  yakadında  Fatih’te  ikamet  etmekte  olan  abimi  ziyaret  etmekti. Şöyle  motorla  deniz üstü  yirmi  dakikalık  da  olsa  bir  seyahat,  günlerdir  gerim  gerim  gerilmiş  olan  sinirlerime  iyi  gelecekti.