Olmuyor İnan ki

Olmuyor sanmaların girizgâhına yerleşik beyanımda,

Yersiz yurtsuz gözyaşımda olmuyor inan ki.

Öncemde güncellediğim,

Yarınımda sonlandıracağıma kani iken,

Olmuyor inan ki.

Kandığım süs bebeklerinden duydum:

Sizin oralarda eşkâli kayıp imler arama telaşındaymışsınız:

Hayli zamandır uğramadığım bir güzergâhın

Kayıp güftelerine düşmüşken yolum,

Son sürat gizlendiğim şiirlerde ölümü andığım

Sırlı gecelerde,

Uykunun indinde matem nöbetlerindeyim

Yine de olmuyor sensizlik,

Sessizliğin tetikleyicisi sükûtun rükû bulduğu

Mealinde yüreğimin sakıncalı duyuyor yalnızlığın

İkbaline sığındığım

Yine sığdıramadığım mazeretlerim

Hele ki yer gök kaygılı iken,

Defolu serenatların detone tınısında,

Yüksek rakımlı şehirlerden aşırdığım

Tekil cümlelere sığınmakla da olmuyor.

Sınandığım doğru,

Sıramı savmadan sırasızlığa müdahil belki de:

Hele ki sıra dışılığımın tetikleyicisi

Şu sefil kaleme sığındığım da doğru:

Yine de yetmiyor çoğu kere,

Çoğunluğun nazarında

Azar azarım, desem de;

Tetikleyicisi hüsranın

Çoğaldığım sair hecede.

Olmalı belki de ya da oldurmalıyım:

Oluk oluk imgede kanadığım doğru,

Kandığımdansa kanmakla müptelayım

Tecrit edildiğim yalnızlığın bendinde,

Cürüm bellediğim gök gürültüsüne sığınıp da

Gürül gürül çağladığım aydınlık gecemde,

Sanmaların sağdıcı iken yürek sesi,

Eşkâli kayıp bir şiirden ibaretim işin aslı:

Olmalı mı sence?

Olmazın oluru bir günü yâd edelim hadi birlikte,

Görünmezliğin şeceresini tutarken Tanrı,

Elimde hüzün,

Nazenin bir serçenin yadigârı

Kırık  kanadım.

Kanatıldığıma minnettarım;

Akıl karı olmasa da,

Olmalıyım kendimce,

Olumlu bir sükûtu giyindim giyineli

Yazdığım her şiirde.