Hem Şair Olduğumu Kim Söyledi

Gaipten şiirler duymalı,

Yüksek ökçeli çekingenliğimi kurcaladığım,

Kurguladığım hikâyeler de boy vermeli.

Boynumu büktüğüm hangi satırsa,

Yatır misali sığınmalıyım dualara,

Kucağımda yorgun cümlelerim,

Kayıp aşklarımın da hizaya geldiği bir kelam seçmeliyim.

Yufka yüreğin sevgi fukarası özlemine,

Özledikçe dirileceğime kani;

Gölgeleri de şahit bellemişken

Hele ki sağdıcımı ellerimle öldürdüğüm

Bir ömrün tetikleyicisi hüzün yüklü seyrine…

Diyecektim ki;

Kem gözlerin istilasında bayat bir tekerleme takıldı dilime:

Kaybolduğuma mı yanayım

Kayıp ve gizli ölümlü titrine mi şairin?

Hani şu şair,

Gözlerinde elem görmediğim,

Israrcı bakışlarında ölmeyi dilediğim

Artık hangi izlekse saklandığı,

Gömüp gömüp yeni baştan yarattığım

Aşk Tanrıçasının da çınlatırken kulağını.

Geç ama çok geç,

Dizlerimde büyüttüğüm dize dize yalnızlığı

Boca etmekse yarınlara,

Kapıldığım düşlerimle ölümüne nikâhlandığım

Yana yakıla yalnızlığıma.

Çok konuşmayı sevdim ezelden madem,

Hadi kaçma sen gel bucağıma,

Demekse içimden gelen

Sorma da asla duraksadım neden.

Şehrin de şiirin de arkasındayım;

Arındığım günahların dik alası işte

Yakalandığım boran,

Densizliğime bakma sen

Deme de denenleri;

Gözünden sakınsan da tutsan şu şiirin elinden,

Hem şair olduğumu kim söyledi?