Alnımdan Öpsün Aşk

Yeknesak dokunuşları kaderin,

İnleyen kelimeleri bağrıma basıp da her gün

Çocuk neşemle hemhalım epeydir

Bakma sen hüzünlü durduğuma

Diyen nidalara karışırken sesi yüreğimin.

Zaman en acımasız hırsız

Bir cebimde aşka dair nice söylem,

Ramındayım ömrün zaman zaman

Çatık kaşlarım olsa da

Eşlik eden o terennümüne garip benliğimin.

Saf tuttuğumun basireti,

Saflığımın en nankör ve bonkör ihaneti

Serlerimi yaymışım da ayaklarına rahmetin

Sırlarıma sahip çıkmaz mı Rabbim?

Gün gibiyim,

Ölgün bir gül gibiyim belki de:

Meylerim en derininden bir sevda busesine

Lakin alnımdan öpsün aşk

Ve helalinden sevsin demelere mahal

Ne bir kelam ne de cürüm

Yine kıskacındayım bilinmezin

Ve tutulan aya bakıp da dalarken hülyalara

Dem vurduğum tüm densizliğimle

Melek saflığında belli ki bağlanan basiretim.

Deme de asla,

Hayrola?

Desen de olur aslında

Hem lafı mı olur iki dost arasında?

Kapıldım giderim o densiz rüzgâra

Sihrim yine gölgeli,

Sivrildiğim bunca şiir de ölümüne rahmet okurken

Onca belayı savuran annemin dualarında.

Kapılmışlığım yine aşka

Belli ki asla hayra alamet değil.

Ben ki meftun;

Beni ki kör cahil;

Ben ki koca bir yufka yürek;

Ellerimle öldürdüm nefreti ve ihaneti

Beni sor sadece ehli kelam

Aşkın da münhasır sahibine

Satılmışlığını yüreklerin

Ne tanırım ne bilirim;

Aşk yolunda bedelleri ömürlük saf sevgilerin müridiyim.