Eylül Senfonisi

-1- Sürgün

Gönüller yaralı vurulmuş hain kurşun
Gözler yaşlı damla yüreklere sürgün
Derman yok zavallı ruhlarımız yorgun

Dizler halsiz yaralı bedenler hasta
Umutlarımız virane hayaller yasta

-2- Şair

Bu gece ay durgun bir tuhaf halim
Aklım göçmüş ayaz titriyor ellerim
Işıklar karardı gözüm kör dilim lal

Tüm melodiler matemde bu gece

-3- Mezar Taşı

Toprak örtülü bedenler üşüyor
Kader çizmiş bir yol durmuyor
Karanlık bürünmüş tüm gözler kör
Ay bir tuhaf durgun ışık saçmıyor

-4- Yalnızlık
Mehtap solmuş dargın buğulu saçları
Hayat ağacımız veremli kurumuş kökleri
Güz yelleri esiyor savrulmuş yaprakları
Sanki gök bizim için döker damla yasını

-5-Ölüm
Azrail bize dost ama kapı çalmayan
Hatır soran tek dost ama gönül almayan

….

Suskun //