Mabet

Deniz acı veren bir çöldür
ne mavi su ne de fırtına kuvveti

despot yüreğimi kıramaz

yağmurlu bir buluttan düşen

taş ruhuma çarpıyor

elimden gelen budur

deniz mavisi ve ateş
ve küllerim buna dönüştü
sessiz ve ışıltılı kumsal

kızıl küre yeryüzünün üzerine yükselir

kanla atılan imza gibi
toprak ve taşların çözünmüş biçimleri arasında
nefes ile serpiştirilmiş bir mezar

ve hiçbir şeyin yıkamadığı karanlık yüreğim

burası ıssız krallığım
kasırgalar ve fırtınalar

boğuk yankılar

yıldızların
binlerce aydınlanmış ruh gibi
titrek ve titrek parladığı bir gün batımı

ve gölgesinde dans eden martılar

uçuyor olası aydınlık gibi...

suskun//