Bahar Senfonisi No 13

görüyor musun

taze güllerin filizlenme telaşı 

ilk yağmur çınlayan senfoni

güneş esen poyraz 

mehtap alaca saz

gece sarhoşluğuma vaaz

duyuyor musun baharı

görüyor musun mezarı

pencerede buğulu tan

rüzgar ölümün beşiğindeki nini

doğa ana doğarken küllerinden

özlüyorum yüreğimin mabedini

antik rüzgarların savrulan ritmik- fısıltısı

gök dağların yamacında çınlayan serenad

kızıltoprakta sensizlik örtülü üstümde  

gözyaşları can veren yemyeşil çimlere

şebnem kıraç lara düşen ıhlamur korkusu

beyaz karanfilin kır çiçekleriyle kavgasında 

özledim özledikçe kara gözlerine düştüm

susadım susadıkça sessizliğin çöllerinde 

kadeh kadeh yudumladığım efkarımla

görüyor musun ….