Symphony No 44 7

Bu Gece 

bu gece efkar vaktinde

senin buğulu gözlerin 

mutsuzluğuma serenat

penceresiz ışıksız güneşime

mavi gözlerin kadar 

kafası güzel gecelerde

umutsuzum hasretin kadar

dört duvar arasında

yedi ceddine sövdüğüm

dudaklarına yandığım

ezeli sevdam

hatırlıyorum sesini sözünü

uzaktan çınlayan rüzgarla

sarhoş ve yorğun

kemani yüreğim

inliyor re-minör...

sensiz hırçınım deliyim 

asabım yay gibi geriliyor

bırak ismin birkaç iz daha 

bıraksın yüreğimde

karanlıkta eriyor gölgen

yalnızlığım hazin bir beste

gönlümde kor yanıyorsun

gecelerde deste deste

nağmeler küfürlerim

sen mavi gözlü kadın

gözlerini al

git uzaklara git

kalbimi parçaladığın kadar uzaklara…