Eylül Kokulu Mazi

saat tam bağımsızlık vursun

gözlerin gözlerimde tuz gibi

çözülme vaktinde...

gülümse ki bu yüreğim gülsün

ürkek bir ceylan bakışların

gülüşün gözlerine

hiç olmadığı kadar çok yakışıyor vaktinde

ellerimin ellerine ateşe dokunur gibi yansın

nefesimiz ateşlerde mum gibi eriyip karışsın vaktinde

masmavi denizlerden yeni doğan yakamoz dansında

maviye çalan gözlerinin buğusunda kaybolmak istiyorum

ateşte ateşböceği uçuşan pervane vaktinde

karadan denize esen rüzgâr

mehtaplı yıldızlar ve alaca hilal düşünce vaktinde

gökte bulut, bulutta yağmur

yağmurda şebnem olsam

leylam olsan yürekten

efkarın fısıltısı

bu vakit

yüreğimde sen bir mazi bir meltem

sensizlik rüzgarına aşkla dokunabilmek istiyorum

uzaklarda olsan da

seni sevme vaktinde

gülümse bu vakit sana gülsün

ürkek ceylan gül bahçelerin

nefesim dudaklarına hiç olmadığı kadar çok yakışıyor vaktinde

sorarlarsa vakit özgürlük vakti dersin

üzerimizde örtülü yıldızların tozu vaktinde

şavkı çalınmış, kuytu bir şehirde

ismim baş aktörü kaybolup giden kadim bir destanın

düşlerde tebessümler bir acı gülümse

sürgünüm darağacına eylül’ün de

vakit sen vurunca, nefesim sigara dumanında boğulma vaktinde

son bir kez gülümse ki bu şair son nefesinde

seni hatırlayan bağımsızlık olsun

dört rüzgarlarda savrulan sancak gibi

ipek saçların

gülüşün gözlerime hiç olmadığı kadar yakışıyor vaktinde…