Symphony No 44 11

bir bozkır rüyası

griye çalan

uçsuz bucaksız alan

ve ortada

yüzyıllık zeytin ağacı

yaşlı ağaç hala 

koyu yeşil yapraklar verirken

ağacın altında 

plastik bir torba ile

ödünç bir ceketle

uyuyan bir ihtiyar

var git çiçeklerine

düşen şebnem

ve beyaz güvercinler 

pastoral

uykusunu yutarken

akşama gebe 

mehtap doğarken

emekçi tahıla ve

sararmış 

buğdayın gölgesine

puslu çocukluğunu

hatırlarken

ata yadigarı gelenekler

devam ederken

sınır birkaç adım ötede iken…