Yorgun iklim, yorgun kent yordadığım duyguların ihbarı bazense infilak eden o meddücezri bitimsiz isyanımın…

 

 

 

 

Ruhun atlas yalnızlığı ve yorgun coğrafyası

Hükmedilense bir manivelada şekillenen aşk.

Varsa yoksa bilinmezin ihbarı

Takıştığım kadar ruhumla

Tokalaştığım aşkın kim bilir kaçıncı baharı…

Bir vazgeçiş olsan ne ki idame ettiğim

Sözcükler batağında

Atıl yüreklerin atık rüzgârı iken şiir

Ve değişen kimyamda can çekişen sulu gözlerim

İtikadım tam, aşkın da harmanladığı

Bir şiirin daha müptelası kalem.

 

İkircikli zaferleri iblisin

Müfreze imgeler

Soyut gölgeler

Ve inadına seviyor olabilmenin getirdiği o yasak:

Atağa kalktığı kadar kalbim

Men edildiğim şafak

Şakağıma dayalı kalemin kitli çenesi

Kindar gölgelerin haresi

Hanemde saklı şükür ve huzur.

 

Uza uzayabildiğin kadar

Ey, sefil sevdam

Ey, manifestosu sözcüklerin

Bazen bir karaçalı gibi mahal veren

Matemin kırık tahtında saklı bahtım

Aşkın ise alametifarikası

Azadesi düşlerin

Gözümü sakındığım varlığından

Çoktan rüştünü ispat etmiş şiirin imlası

 

Sökün eden bazen bir hece

Bazen sürgün edilmişken şiir ve gece

Geçkin kuşların kanat sesinde kanar hicretim

Kararım da aşkı

Karaladığım tek bu şiir değildir sevgili

Sadakatin ölçücü

Basireti bağlandıkça ömür törpüsü

 

İlahi Şafak

İlahi Ateş

İnadına bunca sevgisizliğin, ateş

Ettiğim bir dize bir de diz dize

Yaşanası umudun sonlanmaz da vardiyası

 

Bir ekin vakti

Bir Ekim vakti

Eylül de sırasını savdıktan sonra

Rükû edeceğim sonsuz bir mucize

Aşkın İlahi Sarnıcı

Bir bardak suda boğulan kalemin kırbacı

Şahlanırken ruhum hece hece

 

İhbar ettiğim ihlal edilmiş bir yasağın neticesi

Oysaki baştan başlamıştım ben anlatmaya

Azadesi ruhun

Afaki bir hüzünse addedilen

Akışkan bir gün ardı arkası kesilmezken

Birbirine eklenen kördüğüm

Elbet kordan o tek hece

Aşkın ihya ettiği bir manzume adeta

Yüreğin özgürce vedası

 

Varsın saklı kalsın sandık sandık hatıra

Sağdıcımsa mevsim

Çaldığı kapımı Eylülün

İtibar görmese de sevgili kaderim

Ulaşılmazlığın indinde koştuğum

Kadar yoluna baş koydum İlahi Sevginin

Azadesi bir gün

Arifesi ölümün

Araf’ta saklı öykümün

Azadesi sözcüklerin

Titreyen sokak lambasının isi

 

Şirk koştuğum kadar sevgiye

İzahı yoktur elbet inkârı ne mümkün

İdam fermanımdır mademki kalemimim

Otağı kurduğum göğün kavşağında

Ölümün çağıran çatlak sesi

Ölümüne sevdiğim ölümsüzlüğü

Giyindiğim kadar şiirin de üstü örtülü.

 


( Umudun Sonlanmaz Da Vardiyası... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 10.09.2023 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu