Tereddüt Vakti

Ah ki,

İsyanın dilinden seken  en okkalı bir kelime

Ya da dağların üzerinden çıkarmadığı

Yaldızlı ama yıldızsız tenhalığın kostümüdür

Cürmü belli ateşlerin mıntıkasında

Mağrur  küllerin tümüdür

Bilinci aklına muhalif

Ukdesinin her zerresine  şahit olunan

Muhalif bir rüzgardır alçak basınçlı hayat

Savurdukça ters yönden esen

Bazen münafık renklerin en  koyu tonudur

Kâh yarınlı kah yarımlı

Yakasından ay düşmeyen ikircikli gecenin sonudur

Bin bir kaygıyla kol kola

Ürpertir selamsızlığın soğukluğunda

Eşlerken sobelendiğimiz acziyetin boşluğudur

Delikli uykuların gamzesinde kısa devre yapan

Sükutun heybetli hoşluğudur

Uzaksız ve tuzaksız

Meçhul saplantıların ikindi yağmurunda

Firar eder Yemliha’nın  gölgesiz bedeni

Karanlık aktıkça aydınlığa gebe kalır

Muhbirin ihbarına nedeni

Tekil duygularla

Hiçliğin ummanı ilmek atarken  arafta

Uzanır ılık topraktan titrek bir el

Ve silinmiş kimlikler aslını bulur son tarafta

.

.

.

.