Aşk Bu

Bir düş mekânı bildim varlığını içine düşmekle kalmadığım ruhumun firar ettiği sözcüklerle örülü bir hümayun:

Aşkın cesedi dahi canlı bir iklime meyleder

Sabırsızca sevdiğim yetmedi mi?

Lafügüzaf o halde

Ne ırkı var gönlümün ne yankısı

Ne müridi

Ölümün,

Ölgün mazimin tetiklendiği

Her an her sekant

Ve de altına imzamı attığım her akit

Mademki şiire meyletti yürek

Göğün kubbesi

Bir iç çekiş ki

Varsa yoksa aşka zimmetli

Defalarca ölmekten öte

Öykündüğüm cennet sende saklı

Öldürdüğüm nefis ise dünde

İki çift lafın belini kırmakla kalmadığım

Kırıldığım kadar b/ölündüğüm

Nice parça tek zerre;

Sair hece.

Aşk, ikazım

Aşk, rengim tutkum

Bazense kendime itirazım

İnkâr edemeyeceğim kadar aşkın ta kendisi

Mütereddit ömrü gömdüğüm

Tek hecede büyüdüğüm

Hem münferit hem de müptelası olduğum

Bazense kendimle münazara ettiğim

Mühimmatı hayatı

Ve işte aşkın zikri

Bense bir keşiş misali

Devrettiğim ikbalim ve fikrimi

Sunmakla hemhal

Dikiş tutturamadığım kadar hayatta

Sevgiyi

Deklare ettiğim bir rota bir taslak

Dümeni kırsam da zaman zaman

Tetikleyen yüreğimi…

Sözcükler…

Ah, o lahzada saklı…

İmgeler…

Bitimsiz bir batarya

Muadilim nasıl ki şiir ve zikir

Bir imla hatası belki de

Kaderin yer değiştirdiği

Kederin cilvesi

Canım daha da çok yanmalı ki

Aşkın t/adını çıkarayım

Ben en çok en çok:

Aşkın imkânsızını sevdim

Diri tutan

Dingin olmasam bile

Dinmeyen de bir coşkunun nezdinde

Varsın ç/ağlasın gönül

Eşlik eden surelerle hemhal

Misal

Yangın ertesi

Tek kurtardığım

Minyon yüreğimle sadık olduğum kadar

Aşka ve aşkın ümmetine.

Alabildiğine sakar

Lakin kuş kadar da hafif

Ağırdan alsam bile mutluluğu zaman zaman

Aşk bu:

Hem imkânsız hem akla zarar

Yoksa ne mümkün şiire meylettiğim kadar

Şiirsel bir rutinde ıskalamadığım kadar aşkı

Kanayan sözcüklere yansıyan o ışığın

Ta kendisi

Karanlığı dahi delip geçebilen

Tutarsız ve sonsuz bir aşkın da tek maruzatı

Şiir yazmakla eş değer…