Aşkı İrdeleyebilirdim Eğer Ki Aşk Olmasa...

Aşkı irdeleyebilirdim eğer ki aşk olmasa…

Cendereden yeni çıktı kalbim sefasını sürmek ne ki cefanın teğet geçtiği iklimden arda kalan solgun yaprakların hışırtısına karışan ölümün nidalarından arda kalan yaşama sevinci…

Yaşamı da irdeleyebilirdim eğer ki mutluluk olmasa.

Göğsümde şık bir fular:

Bakaya kalan ıssızlığımın sekmesi

Bir yırtık biri diri biri ölgün

Göğün kompetanı bulutlarda gözüm

Göz göze geldiğim can çekişen nefsim

Ve ölümün arka bahçesi

Uyuya kaldığım güne telaşla dalışım

Annemin özlediğim ayak sesi

Yine de mutluyum yeter bana varlığı

İnce ve tiz ve huzura delalet

Bir günü bir de ömrü kaç parçaya b/ölüyorsa artık insan

Sükûnetin meali nefesin ikbali

Gökte saklı tebessüm

Sevdiğim kadar ve umuda dair

İnancın her hecesi

Tek kozum aşk tek kozam

Gerçi her şey ama her şey dünde kalan ve işte sapladığım

Oku

Okumakla iştigal ömrü

Hedefi ıskalasam bile

Yay gerginliğinde yaşarken

Bir renk bir rakım

Hulasası yaşamın

Katık ettiğim hayaller ve umuttan öte

Sevebilmenin kıvancı

Aşkın rövanşı

Soğuk mermerinde ölümün

Sıcak bir kefen bildiğim şiir ve huzur ve ölüm

Dip dibe yaşadığım kadar kendimle

Uzlaşamadığım hangi istikamet ise

Evelemeden gevelemeden

Sevebilseydi ah, keşke her insan…

İzahı yok imkânı yok

İbaresi çok.

Çoğul hanem dünüm

Tekil hanemle öğütüldüğüm

Ve övündüğüm sadece mazim

Nice hatıra

Nice hayal kırıklığı

Seferi tanıklığında gölgemin

Aşka biat ıssızlığı

Tefe koysalar da rengimi

Solduran değil büyüten bir renk misali

Turuncu güneşin çapkın gülüşü

Resmedilesi

Hatırşinas kelamın bahçesi

Ve semada saklı

Yıldızlardan biri olabilmenin mucizevi

Esintisi

Şimdimle özdeş

Dünde kalan kalleş bir nida

Sessizlikse frapan bir yalnızlık

Biçtiğim kadar ruhumu taşıyan çocuğa…

Hani, hani, olur da

Bende mevcut bu şaşkın aşk olmasa

Aşkı irdeleyebilirdim eğer ki aşk olmasa…