Balýkesir, 26 Ocak 2025

Ebru'yu iþ yerinden alýp Balýkesir Valiliði’ne doðru yola çýkýyoruz. Gül de bizimle. Üçümüz, bu özel ziyaret için heyecanlýyýz. Polis kontrolünden geçer geçmez, Ebru'nun bir arkadaþý bizi giriþte karþýlýyor. Bizi içeri alýrken, yüzündeki samimi gülümseme ve tanýdýklýk hissi hemen rahatlatýyor. Hýzla, yukarý kattaki odaya doðru merdivenleri adýmlýyoruz. O merdivenleri çýkarken, aklýmdan Cahit Sýtký Tarancý'ýn "Yaþ Otuz Beþ" þiiri geçiyor.

Yaþým elli dört, ama o þiir her zaman bana gençliðin, umutlarýn ve heyecanýn ne kadar kýsa olduðunu hatýrlatýr. Ebru, benden birkaç yaþ genç olmasýna raðmen, her zaman enerjik ve cesur bir duruþ sergiler. Gül ise bizden daha genç olmasýna raðmen, ruhundaki derinlik ve hayatla kurduðu güçlü baðla oldukça olgun. Aramýzdaki yaþ farký, sadece sayýlarla ölçülen bir þey gibi kalýyor. O merdivenleri çýkarken, üçümüzün de içindeki benzer duygular, birbirimize duyduðumuz güveni pekiþtiriyor.

Vali Yardýmcýsý Mustafa Ýlhan’ýn sekreteri, toplantýda olduðunu ama kýsa bir süre içinde biteceðini belirterek, deri siyah koltuklara oturmamýz için yer gösteriyor.

Odanýn içinde, modern ve bir o kadar da zarif bir atmosfer var. Gül, Ebru ve ben, siyah deri koltuklara otururken, bekleyiþin içinde her birimizin düþünceleri birbirinden farklý olsa da, bir noktada kesiþiyor: Burasý, hem þehri hem de hayatýmýzý bir arada içeren bir mekân.

Merdivenleri çýkarken aklýmda beliren Nazým Hikmet'in "Yaþ Otuz Beþ" þiirinin satýrlarý þimdi daha anlamlý geliyor. Her yaþ, bir baþka anlam taþýyor. Bizim yaþýmýzda, bir süre beklemek bile huzur veriyor.

Sekreter, "Bize beklerken ne içersiniz?" diye soruyor ve þaþkýnlýkla öðreniyoruz ki, Bigadiç'liymiþ. Benim ailem gibi, o da anne tarafýndan oralý. Bu, beni kýsa bir an için geçmiþe, köklerime götürüyor. Çaylarýmýzý içerken, kýsa ama zevkli bir sohbet geçiyor aramýzda. Ýkimizin de Bigadiç’ten olmanýn verdiði sýcaklýk, sohbeti daha samimi kýlýyor. Sohbetin içinde kaybolmuþken, zamanýn nasýl geçtiðini anlamýyoruz. Bazen, tanýþtýðýnýz insanlarla paylaþacaðýnýz o kýsa anlar, insana çok þey katabiliyor.

Çok geçmeden, Vali Yardýmcýsý Mustafa Ýlhan, ona eþlik eden diðer sekreteriyle birlikte odaya giriyor. Açýk tonlarda baþörtüsüyle uyumlu kýyafetiyle, etine dolgun bu haným, güler yüzle bizi diðer odaya davet ediyor. Onun bu sýcak yaklaþýmý, ortamý hemen rahatlatýyor. Her þeyin ne kadar resmi baþlamýþ olsa da, bu davetle birlikte sanki samimi bir arkadaþ ortamýna adým atýyormuþuz gibi hissediyoruz.

Diðer sekretere ilgisi için teþekkür edip içeriye giriyoruz. Odaya girdiðimizde, Vali Yardýmcýsý Mustafa Ýlhan’ýn sýcak karþýlama tavrý, tüm bekleyiþin deðerini bir anda hissettiriyor. Güler yüzlü ve samimi bir atmosferde, bu özel aný birlikte paylaþmanýn huzurunu yaþýyoruz.

Hemen hemen bir saate yakýn sohbet ediyoruz. Konu sanattan tarihe, kendi yazdýðý kitaptan çok daha fazlasýna kayýyor. Vali Yardýmcýsý Mustafa Ýlhan ve yanýndaki sekreterle, kitap grubumuzun sessiz bir yer bulma konusunda yaþadýðý sýkýntýlardan bahsediyoruz. Sohbet o kadar derinleþiyor ki, zamanýn nasýl geçtiðini anlamýyoruz. Sekreter, bu sohbeti daha da keyifli kýlmak için çikolata ve kolonya ikramýnda bulunuyor. Küçük ama zarif bir ikramla, atmosfer iyice samimi hale geliyor.

Çardaklý mevkiinde bulunan ve yeni açýlacak olan il halk kütüphanesinde, bizim ve bizim gibi birçok kitap grubu için bir oda sözünü alýyoruz. Bu, kitaplarýmýza olan sevgimizin ve edebiyat dünyasýna olan katkýmýzýn bir yansýmasý gibi hissettiriyor. Kütüphane, tüm bu hayalleri gerçeðe dönüþtürme noktasýnda önemli bir adým gibi görünüyor.

Her ne kadar ziyaretin kýsasý makbulsede, bizim hiç ayrýlasýmýz gelmiyor. Bu makam, sadece bir yönetim merkezi deðil, ayný zamanda halkla iç içe, onlara hizmet vermeyi amaçlayan bir yer. Her köþesinde, halkýn iyiliði için çalýþan bir anlayýþ var. Mustafa Ýlhan, bulunduðu makamý gerçekten hak ediyor. Ayrýlmak zor geliyor, ama biliyoruz ki, her þeyin bir sonu var. 

H. Çiðdem Deniz