Şair Şehre Sevdalı Şehir Şiire...

İstila olmuş şehrin göçüğünde saklıyım belki de dumanı tüten kahvenin yanında içilen sigaranın külünde yangınım yar: bildiğim nazenin varlığından çektiğim zulmü keyfe keder yaşarken hazzın doruklarında uçan kuşlar biteviye kanatlarına yağan çiy tadında özlemle yordu mu yorar kondukları bulutun her zerresine dokunan kalbim gibi neyse ukde kalan.

Uluyan sessizlik uyuya kalmış şehre değer biçiyor

Hengâmesi göğün muştalanan yüreğim kanar da kanar

Aşka ithaf ettiğimdir şiir

Şiir ektiğimdir şehir

Şehir bildiğim nazlı İstanbul devasa bir yaranın

Kıblesinde saklı derdi ve meramı

Bahşeden Rabbe sevdalı selamı kelamı

Yitik bir günün öncüsü

Sarıklı gölgem

Sırra kadem basan güncem

Serleri saklı şehrin surlarına serili sırları şairin

Mentollü şeker tadında kederim

Esefle yüklendiğim küfemin

İçinde saklı sözcükler elbet alın terim

Yeten Hızır

Yiten huzur

Yatıya kalan elbet karanlık ve şiir.

Laf ebesi kalem

Cihanda saklı sitem

Yer yarılıp da içine girdiğim

Ne zamanki âşık olsam

Elbet içre dönük bir gizem.

Meşk eylediğim sözcükler

Sabahın ilk ışığında doğan matem

Sızımla sazım

Sazımla sözüm

Kırık mızrabım ve örgülü saçlarım

Dünde kalan bir çocuktan fazlası saklı içimde

Mevsimin kâhini adeta semiren hüznüme kılıf biçen

Esiri olduğum illa ki: şehir ve şiir

Asılı olduğum kubbenin kancası

Ayaklarımın altına serili kilim

Kindar zalimin de dinmez afrası tafrası

Yâd edilesi mazim

Külüstür hatıra defterim:

Bazen suskun bazen nüktesi yorgun

Delişmen rüzgârın üşüttüğü şehir gibi

İçime kapandığım ömrün son evresi

Sızım sızım sızlar da içim ses etmem

Her sus payı söylemdir kalemi tetikleyen

Şahikanın konduğu bulutta saklı rüyası bilinmezin

Şair şehre sevdalı şehir şiire

Şiirse alayına talip sözcüklerin

Ne de olsa kalın bir sözlük şairin giyindiği

Kelamın sonsuzluğu, yarım kalan yolun tutulan nutku

Yaşadıkça sevdiği şairin, elbet şehrin ruhu

Yaşarken yaşatılırken şiirlerin nezdinde