GECENİN ZARAVETİ
Günce – 16 Haziran 2025, Bodrum
Bodrum akşamı uzayıp gidiyor…
Gökyüzü laciverte dönmüş, dalgalar karanlıkta birbirine fısıldıyor sanki.
Masamızda kahkahalar, dostça sohbetin devamı… Ama ben, hâlâ onların masasında takılıp kalmışım.
Kadın orada.
Krem rengi saten eteği, zarif şifon bluzu, inci kolyesiyle ışığın en nazik yansıması gibi duruyor.
Ve şimdi, yanına bir beyefendi geliyor.
Aynı zarafet, aynı sadelik…
Belli ki eşi. Ve bu uyumun, bu şıklığın bir tesadüf değil; bir yaşam tarzı olduğu apaçık.
Küçük kızları, adeta bu huzurun canlı bir çiçeği gibi, anne babasının arasında.
Üçü birlikte bir tabloyu andırıyor.
Ve ben, içimde kıpırdayan sorularla baş başa kalıyorum:
“Neden bu kadar etkilendim?
Ne bu insanların beni çeken tarafı?”
Belki de içimde hep özlemini duyduğum bir dinginliği taşıyorlar.
Ya da düşlerimdeki zarif dünyanın gerçeğe bürünmüş hâli onlar.
Bir ara bizimle ilgilenen uzun boylu, esmer garson onların masasına yönelince, içimde bir şey harekete geçiyor.
Dayanamıyorum.
Hiç yapmadığım bir şeyi yapıyorum.
Garson yakınımızdan geçerken, ona hafifçe eğilip usulca söylüyorum:
“Lütfen o hanımefendiye iletin… Çok zarif biri. Bu akşamı güzelleştirdiğini söyleyin. Hayran kaldım.”
Garson gözlerimin içine bakıp gülümsüyor. Başını hafifçe eğerek uzaklaşıyor.
Ve birkaç dakika sonra…
O ân geliyor.
Kadın başını çeviriyor, bakışları bizim masaya yöneliyor.
Gözlerinde yumuşak, içten bir tebessüm.
Yanındaki beyefendi de nazik bir selamla eşlik ediyor.
Küçük kız, annesinin eteğine tutunmuş, göz ucuyla bize bakıyor.
Kadın bana doğru zarif bir el hareketiyle öpücük gönderiyor.
Ben de içimden yükselen minnettarlıkla karşılık veriyorum.
O an…
Tanışmadan tanıştığımız bir selamlaşma.
Sözsüz, ama kalpten.
Kelimelere ihtiyaç duymayan bir zarafet alışverişi.
Şerefine kadehimi kaldırıyorum.
O da ince belli çay bardağını nazikçe havaya kaldırıyor.
İki masa arasında kurulan görünmez bir köprü:
Gülümsemelerle, hayranlıkla, saygıyla örülmüş.
Bu gece, bir zarafetin misafiri oldum.
Gönlümde küçük, aydınlık bir yer açıldı.
Orada bir bakış var… Bir selam…
Ve belki de ömür boyu içimde saklayacağım bir gülümseyiş.
H. Çiğdem Deniz
(
Gecenin Zaraveti başlıklı yazı
çitlembik tarafından
16.06.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
