Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Gecenin Zaraveti

GECENİN ZARAVETİ

Günce – 16 Haziran 2025, Bodrum 

Bodrum akşamı uzayıp gidiyor…
Gökyüzü laciverte dönmüş, dalgalar karanlıkta birbirine fısıldıyor sanki.
Masamızda kahkahalar, dostça sohbetin devamı… Ama ben, hâlâ onların masasında takılıp kalmışım.

Kadın orada.
Krem rengi saten eteği, zarif şifon bluzu, inci kolyesiyle ışığın en nazik yansıması gibi duruyor.
Ve şimdi, yanına bir beyefendi geliyor.
Aynı zarafet, aynı sadelik…
Belli ki eşi. Ve bu uyumun, bu şıklığın bir tesadüf değil; bir yaşam tarzı olduğu apaçık.

Küçük kızları, adeta bu huzurun canlı bir çiçeği gibi, anne babasının arasında.
Üçü birlikte bir tabloyu andırıyor.
Ve ben, içimde kıpırdayan sorularla baş başa kalıyorum:
“Neden bu kadar etkilendim?
Ne bu insanların beni çeken tarafı?”

Belki de içimde hep özlemini duyduğum bir dinginliği taşıyorlar.
Ya da düşlerimdeki zarif dünyanın gerçeğe bürünmüş hâli onlar.

Bir ara bizimle ilgilenen uzun boylu, esmer garson onların masasına yönelince, içimde bir şey harekete geçiyor.
Dayanamıyorum.
Hiç yapmadığım bir şeyi yapıyorum.

Garson yakınımızdan geçerken, ona hafifçe eğilip usulca söylüyorum:
“Lütfen o hanımefendiye iletin… Çok zarif biri. Bu akşamı güzelleştirdiğini söyleyin. Hayran kaldım.”

Garson gözlerimin içine bakıp gülümsüyor. Başını hafifçe eğerek uzaklaşıyor.

Ve birkaç dakika sonra…
O ân geliyor.

Kadın başını çeviriyor, bakışları bizim masaya yöneliyor.
Gözlerinde yumuşak, içten bir tebessüm.
Yanındaki beyefendi de nazik bir selamla eşlik ediyor.
Küçük kız, annesinin eteğine tutunmuş, göz ucuyla bize bakıyor.

Kadın bana doğru zarif bir el hareketiyle öpücük gönderiyor.
Ben de içimden yükselen minnettarlıkla karşılık veriyorum.

O an…
Tanışmadan tanıştığımız bir selamlaşma.
Sözsüz, ama kalpten.
Kelimelere ihtiyaç duymayan bir zarafet alışverişi.

Şerefine kadehimi kaldırıyorum.
O da ince belli çay bardağını nazikçe havaya kaldırıyor.
İki masa arasında kurulan görünmez bir köprü:
Gülümsemelerle, hayranlıkla, saygıyla örülmüş.

Bu gece, bir zarafetin misafiri oldum.
Gönlümde küçük, aydınlık bir yer açıldı.
Orada bir bakış var… Bir selam…
Ve belki de ömür boyu içimde saklayacağım bir gülümseyiş.

H. Çiğdem Deniz
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Gecenin Zaraveti

çitlembik çitlembik