Yorgun bir imla hatasý, günün yüklediði kontör sayýsý belki de tedavülden kalkan paradaki resimlere özenen bir adam. Seyrinde ömrün sükûn dileyen bir yolculuk hatta ve hatta dilenen. Mevzu bahis sevgi ise yükü daha da aðýrlaþýyor yolcunun.

Mavi bir deniz: öznesi de martý ve az sonra atacaðým simit parçalarýndan bir lokma da kendime ayýrýyorum.

Sözcük yüklü bulutlar elbette hazan mahsulü sezilerim ve iç sesim teyakkuzda: yetimliðime imrenen kadýn gibiyim ve acýya imreniyorum bir o kadar da hüzne.

Bayat bir tadý var havanýn bir o kadar aðýr içimdeki havayý boþaltmadýðýmdan mý nedir biteviye yükselmek ve en tepeye varmak istiyorum hani çýtanýn yükseldiði Nirvana noktasýna yoksa bir nokta olmaya mý özeniyorum?

Ýçimdeki yeis ve duygularýmýn da reisi iken kimliðimi sorguluyorum bazen fazlasýyla patavatsýz bazen de haddinden fazla öfkeliyim. Fazla naz mademki âþýk usandýrýyor iyi de aþka filan inanmýyorum ben.

Közünde ne saklý ise günün duygularda varsýl bir hikmet. Buzaðý altýnda ne mi arýyorum? Elbette devasa bir buzdaðý üstelik kýrýntýlarýndan da nasipleneceðim sarkýtýn damlattýðý her damlaya banýp da kuru ekmeði içli bir þarký çalýyormuþçasýna mest olacaðým hüzünden iyi de hüzün fazlasýyla ýrak yüreðimden belki de günü sýkýcý kalan illa ki mutluluk.

Sarkacýný arýyorum içimdeki yetim kýz çocuðunun ve mideme bir kramp saplanýyor ansýzýn sanýrým çok kitap okudum son zamanlarda: yüreðimdeki hazaný bahar bellediðim bir de aþký hepten mimlemiþken içimdeki kayýp þehrin perisi.

Hala mutluyum yoksa birilerinin canýný mý yakmalýyým mutsuz olmak için? Ýyi de kýyamam ki.

Feryat figan koþuþan bulutlara takýlý gözüm ve yüreðin feri de ýþýl ýþýl. Sözcüklerin deforme ettiði cilt kapaðý gibiyim kitabýn aslýnda defter benzeri içimdeki yapraklar belki de asýlý kaldýðým çýnar aðacýnýn köküne sarýlmýþým kopmamak adýna hayattan. Hala aðlayamýyorum hala öznemle barýþýk ve hala mutluyum.

Düþ gücüm ihanet ediyor þiirlerime.

Þiir yürekli kadýnlardan arýyorum yakýnlarýmda ama her biri fazlasýyla mutlu ve evet, biliyorum ki ben de gitgide onlara benzedim.

Hayat kaygým mý?

Hesabýma yatan binlerce lira.

Özneleri saðalttýðým mý? Eh, ne de olsa gizli özne olmaktan son anda vazgeçtim ve çarþaf çarþaf resimlerim b/asýldý. Neymiþ efendim? Þehrin hatta memleketin en mutlu insanýymýþým.

Evrim geçirdiðimi müjdeleyecek diye bekliyorum omzumdaki melekleri ve tam da kapýmý çalacakken ilham perim, biliyorum ki; ben aþka ve hüzünlü þiirlere ihanet ettim.

Vapurdaki tek yolcu benim hatta geminin kontrolü de bende yoksa bu gemi sonsuza kadar batmayacak mý? O halde karaya vurduðunda dalgalar ben hala denizde salýnýyor olacaðým belki de acýlarý istifleme hakkýmý elimden almýþken Tanrý ben baðdaþ kuracaðým kükreyen bulutlara ve bu sefer bir uçakta kabinde saklanan pilotun yaný baþýndaki hostese özeneceðim ve yine mutlu kalmayý baþaramayýp asla mutsuz þiirler yazamayacaðým.

Temkinli olan varlýðým ve güme giden ömrün de arkasýndan gözyaþý dökmeyeceðim ne de olsa yaþama sýramý savamadým henüz ve illa ki ölüme rest çektim çünkü ölümsüzlüðü armaðan etti bana Tanrý.

Mutluyum bir o kadar yalnýz.

Zenginim ama harcamak da gelmiyor içimden.

Harcandýðým da yalan çünkü ben harcadým insanlarý ve ilk sýrada kocalarýmý çýkardým hayatýmdan tek tek.

Misafiri olduðumu sanýp da cihanda kalma hakkýmý sonsuza kadar kullanacaðým madem…

Depoladýðým hava; saldýðým karbon dioksit; yüreðimdeki mermer baþlýklý mezar… uyumadan yaþarken uykusuzluktan dem vuran insanlardan olduðumu da sanmýyorum çünkü gözlerim asla kanlanmýyor ve esnemeyi de lav etti Tanrý bir kez.

Muhbiri olduðum fazlaca duygum yok ve esnek ruhumla acýyý hissetmiyorum dolayýsýyla da hissettiremiyorum.

Rengim muðlak ve þerit deðiþtirdiðim yolda kaldýðým da yalan.

Bol dumanlý havalardan uzaðým ve kaygýlardan da: lakin kimliðimde þair yazýyor ve mesleðimin yüz karasýyým. Acýmadýðým gibi acýtmýyorum da yaþarken ve duygu transferine geçit hakký tanýnmadýðý gerçeðine vakýf akýllýca sýrtlanýyorum insanlarý ve dertlerini sonra da yalan söylüyorum ve evet, kimliðimde kadýn yazýyor bazen de bir adým olmadýðý söylüyor insanlar ve hala mutluyum ne de olsa piþtim ben bu dünyada ama ne ýsýndým ne soðudum sadece stabil bir eksende umarsýzca yaþýyorum bir o kadar yarýnlardan yana kaygýsý olmayan.

Suratsýz deðilim.

Maskemse hiç olmadý.

Þehir dýþýna ne zaman çýksam baþtan çýkmadým çünkü þehrime ve kendime ihanet edemem sonra da döner dolaþýr gelirim yaþadýðým þehre hem vazifelerimi ifa etmekle yükümlüyüm.

Sýr doluyum.

Bir ayna olduðumu söyler insanlar.

Ama içimdeki yangýn asla sönmedi ve hala su dökme ihtiyacý hissetmeden yanarak tavaf ediyorum evreni.

Kayýtlarda ismim var ya da yok.

Ama ruhum öznelim ve benliðim de sivri dilli. Mutluluk dilenenleri de asla anlamýyorum ve ne zaman kapýma gelseler geri çevirmiyorum da.

Aðladýðýmý kimse görmedi ama ben hep aðlayanlara þahit elimle uzatýyorum kaðýt mendili az evvel defnettim nem yüklü bulutu ve onun gidiþine bile üzülmedim.

Doyumsuz olduðumu sanabilirsiniz lakin ben yemek yemem gerçi endamým yerinde ama kara kuru bir varlýk olmaktansa þiþkin bildikleri egomla barýþýðým ve ardýþýk tüm sayýlardan da alacaklý.

Kiremit rengine tav olduðum yüksekler bir de burnu Kaf daðýnda olanlar bazense olta atanlar sonra da Besmele çekip adýmladýðým yollar asla yorulmadýðým; asla yüksünmediðim asla da isyan etmediðim…

Misafirlerimi iyi aðýrlarým ve onlarla beraber gülerim de ve ne zaman gözyaþý dökseler… yine gülerim yine çýðlýk atarým ve damardan beslenirim acýlarla hemhal bazen dertlerine derman olmasam da onlarsýz yaþamayý da beceremediðim.

Ýklim seyrini deðiþtirse de saf tuttuðum mizansende sefil bir rüzgârýn taþýdýðýný sýrtlanýrým ve acý yutup gülerim çünkü bana böyle öðretildi.

Mutluluk genlerimde.

Muaf tutulduðum hüzün ise her yerde.

Katýlaþan yüreðimle misafir olmayý dilediðim dünyanýn tehir ettiði bir varlýðým ben kopan kopçamla ve kopacak kýyametle sözlensem de biliyorum ki sonsuzluða demir attým ben.

Kim olduðumu bilseler de taviz vermiyorlar acýlarýnda hatta daha fazla acý yükleniyorlar ve caným asla acýmýyor bilakis mutluluðum onlara bulaþýyor.

Üzülmeyi özledim daha doðrusu üzülmekle hiç tanýþmadým ve yoluma çýkan yorgun acýlarla gerilmek þöyle dursun esnek bir ipte dans ediyorum.

Ta ki…

Beklemediðim bir zamanda ben de aðlayacaðým ve ölümsüzlük hakkým elimden alýnacak ve herkese benzeyip herkesi içselleþtirmekten yorgun düþüp sonunda nar gibi daðýlacaðým ve nihayetinde evren beni açýða alacak.

‘’Tüm diyecekleriniz bu kadar mý?’’

‘’Daha ne olsun sevgili meslektaþým? Anlatmadýðým ne kaldý ki yoksa baþtan mý baþlamalýyým?’’

‘’Alt belleðinizde kayýtlý ne varsa…’’

‘’Ýþimi bana mý öðretiyorsunuz yoksa?’’

‘’Ne haddime sevgili meslektaþým? Sadece bir çýkar yol arýyorum hem uyruðunuzda saklý acýlarla hemhal hala gülümsemeyi baþarýrken…’’

‘’Bir baþat belki de ve fazlasýyla tezat olduðunuz belli insanlarla üstelik her þeye sahipsiniz kimsenin asla tahmin edemeyeceði bir mutluluk potansiyeli ile yüklü benliðinizde…’’

‘’Freud ya da Jung… onlar bile hayatla baþa çýkamazken…’’

‘’Hiç denediniz mi peki?’’

‘’Neyi?’’

‘’Mesleðinizi býrakýp da yollara düþmeyi…’’

‘’Denemez miyim? Gitmediðim ülke ve þehir kalmadý ve ben hala mutluyum.’’

‘’Olmanýz gereken yer burada deðil sadece düþ gücünüzü kullanýn ve uyumayý deneyin en az bir kere ve görün bakalým bilinçaltýnda ne var ne yok dökülecek bir bir ruhunuzdan ve siz ilk olarak aðlayacaksýnýz ne zamanki uykunuz bölünse.’’

‘’Uyumak istediðimi kim söyledi?’’

‘’Ya, uyumadýðýnýz ne malum?’’

***

‘’Buna nasýl göz yumuyorum ki ben? Çabuk ol, yakalanacaðýz.’’

‘’Telaþ etme. Hiçbir þey olmaz hem bu güne kadar hiç yakalanmadýk da. Bak, nasýl da mutlu hanýmým hem demedim mi; bizim sayemizde hiç olmadýðý kadar arkadaþý oldu. Bak telefonlar susmak bilmiyor ya çalan zile ne demeli?’’

‘’Sen delisin, Meral. Aldýðýn üç kuruþ maaþ üstelik kaç boðaza bakýyorsun bir de gelmiþ insanlara mutluluk daðýtýyorsun.’’

‘’Sessiz ol, þapþal. Bak, hanýmým çaðýrýyor belli ki eski hastalarýndan biri bir þey istiyor. Fena mý iþte? Kadýn elden ayaktan düþtü diye mesleðinden mahrum mu kalacak?’’

‘’Sanki sen eski hastasý deðilsin. Amma bel baðlamýþsýn doktoruna. Ne var ki bunda hem tek hastasý sen de deðilken neden diðerleri deðil de sen bunca yükün altýna giriyorsun?’’

‘’Sadece doktorum da deðil; ayný zamanda hocam ve evet, mesleðimi yapmýyorum ama hatýralarýný unutan bir insana mutlu olma hakký tanýyorum gerçi Tanrý deðilim ama… üstelik herkesin her þeyi bilmesi gerekmiyor. Hem herkesin hikâyesi ayrý güzel ve özel. Bak, intiharýn eþiðinden dönen bir öðretmen ve diðer hastasý: bak, bak, nasýl da mutlu. Bir çocuk gelin belki ama nasýl da üstün gelmiþ örflerine, geleneklerine ve çocuklarýný büyütüp yeniden okul sýralarýna dönmüþ torunu yaþýndakilerle.’’

‘’Ya, senin hikâyen, Meral? Bir kez bile anlatmadýn. Hem hiç mi aðlamaz insan yoksa acýlarýný unutmayý deðil öldürmeyi mi tercih ettin?’’

‘’Öldürdüm de…’’

‘’Neyi ya da kimi?’’

‘’Diðer yarýmý ne de olsa kalan yarýmla idare etmeyi öðrendim ben bir de çeyrek hayatlarýn mutlu hikâyeleri ile.’’

‘’Seni bu yüzden çok seviyorum, çýlgýn kadýn. Hadi bakalým ne istiyorlarmýþ sonra da çýkarýz. Kabristana da gitmiyoruz epey zamandýr. Ha, ne dersin? Gidelim mi bu gün?’’

‘’Gidelim hem taze çiçekler de alalým. Solmuþtur son götürdüklerim. Sence beni affeder mi? Gerçi ona yaþarken bir kez bile evladým, diye seslenmedim ama…’’

‘’Senin bir suçun yoktu üstelik sen karnýnda taþýdýðýndan bile haberdar deðildin. Ýyileþmen için o ilaçlarý kullanman gerekiyordu hem… az sabret, caným. Eli kulaðýnda yakýnda kucaðýmýza alacaðýz çocuðumuzu ve ismiyle yaþayacak yavrumuz ismiyle ve ruhuyla hala aramýzda olan kýzýn da buna malum olacak. Sen hep mutlu ol, meleðim týpký hanýmýn gibi: bak, nasýl da mutlu içeridekiler. Hadi, çýkalým geç olmadan.’’

‘’Azýcýk daha duralým: onlarýn þen sesleri bana iyi geliyor týpký senin iyi geldiðin gibi.’’