Zor olmasa gerek aslýnda kolay addedilen bir düþ kaldý mý da hala peþindeyim deli fiþek tedirginliðime de mal ettiðim…

Etme bulma dünyasý ne de olsa ya da elinde ne varsa þükretmeli babýnda bir tekerleme peyda olmuþken mazluma.

Sorgu sual hak getire týpký örtülü ödenek misaliyim hele ki yorgun cepheli rahlemde kýt kanaat mutluluða talip olduðum ama her daim ötelendiðim sonra da yumuþak bir kalp peþinde o koþuþturmalarým…

‘’Selam!’’

Az sonra hatýrýný soracaðým lakin dayak yeme ihtimalini de göz önünde tutmalýyým. Sonrasý Allah kerim, demek nasýl ki münasip bir kabulleniþ…

‘’Tanýþýyor muyuz?’’

Ne gerek vardý ki þimdi bu cevabý olmayan soruya hem demezler mi… dünya ahret bacýmsýn…

Zamansýz öten horoz olma kaygýmý da söndürdük mü…

‘’Pardon, benzettim ablam.’’

‘’Küçül de cebime gir. Ne ablasý ayol; dur bakayým daha ne gördüm de ablalýk makamýna yerleþtirildim?’’

Metafor kývamýnda her yeni gün ve her yeni insan. Ya, ben kimim?

Defolu kimliðim çýkmýþken ayyuka.

Sahi, kendime uygun bir aðabey mi arasam? Ya, o da derse ayný þeyi?

Yok, yok, demez…

Hem sen, hiç amcana teyze; bacýna yiðidim diyebilir misin?

Saat misaliyim bu gün ya da bozuk saat desem daha makul hoþ; bu güne neyi doðru yaptým ki?

‘’Kardeþ, taze mi simidin?’’

‘’Bizde bayat olmaz. Vatandaþa da yanlýþ yapýlmaz hem. Dur, elleme. Aman ha, hijyen takýntým var daha doðrusu zabýtadan zýlgýt yemekten býktým.’’

‘’Burnunuz mu akýyor?’’

‘’Oðlum, ne diyorsun? Takýntý diyorum takýntý hem cezasý da var/mýþ. Sonra alýyorlar tezgâhý iþin yoksa düþ peþine artýk hangi lenduha ise tezgâhýmý yükledikleri. Kaç simit vereyim?’’

‘’Verip veriþtirdin be emmi. Hadi, bana müsaade.’’

‘’Canýn isterse. Bir kez daha gel istersen milyon ver asla satmam senin gibi züðürde.’’

‘’Aðzýný topla. Ne o, öyle? Hem benim kimlerin kimlerin…’’

‘’Tövbe, tövbe.’’

Çattýk belaya yine. Aslýnda aç da deðilim ama yoksa bir yerde oturup demli bir çayýn baþýna mý kurulsam?

Offf. Ayarým kaydý yine: Hala kurulmaktan bahsediyorum. Kurum kurum kurulan kadýnlara mý özendim ne? Yok, be, ne dedim ki? Ne kadýný?

Aklým gitti yine. Ama suç, hep o doktorun daha doðrusu annemin gazýna geldim de gittim. Bu telefonun þarjý bitmemiþ miydi? Þimdi sýrasý mýydý?

‘’Efendim, anne?’’

‘’Oðlum, gözüm yollarda kaldý. Bak senin yüzünden, babanla o davete gitmekten de vazgeçtik. Nasýl geçti doktorla görüþmen?’’

‘’Bir dahaki sefere, annenleri de al gel dedi.’’

‘’A, ne münasebet? Ne iþimiz olur o deli doktoruyla… Pardon, aðzýmdan kaçtý. Neyse caným, gerekirse biz de eþlik ederiz. Ama önce þu tatile gidip gelelim de. E, ne diyor senin akýl/beden karýþýklýðýna hem az buz para da vermedik hani ne de olsa sosyete doktoru. Mücella Teyzen çok memnun kalmýþ hem. Daha bu gün bir yarýn…’’

‘’Kapatýyorum, az iþim var anne.’’

‘’Ne iþin olacak ki bu saatte. Anlatsana hem, ne zamana denk düþecekmiþ izdivacýn? Hem, demezler mi, Haluk Beyin kýzý… Pardon oðlu evde kaldý diye? Artýk kararýný ver de yap baþvurunu. Alo, alo, kime diyorum? Oðlum, cevap versene ayol. Aloooo.’’

‘’Hey, biri yardým etsin, oðlan denize düþtü.’’’

‘’Yok, yok, ayol alenen atladý hem oðlan deðil kadýndý atlayan.’’

‘’Benden iyi mi bileceksin? Yeminle erkekti.’’

‘’Ne erkeði ayol, meydanda iþte, belli ki bir yerlerden dönmüþ. Ne diyorlardý sahi o dönene?’’

‘’Biri polisi arasýn. Ölüp gidecek adam.’’

‘’Polisi deðil ambulansý arayýn. Bir yerden gözüm ýsýrýyor ama þey…’’

‘’Evet, ben de tanýdým. Þu Seda’nýn programýna çýkan adama ne kadar benziyor.’’

‘’Yok, yok, o dediðin, Esra’daki adam. Bu tam Zuhal’ýn konuk aldýðý o zengin kýza benziyor týpa týp.’’

‘’Zabýta geliyor. Memur Bey, az evvel, denize biri düþtü.’’

‘’Haným, biz simitçinin peþindeyiz. Adama bak ya, nasýl tabanlarý yaðlamýþ kaçýyor.’’

‘’Bir el atsanýz þu atlayan garibe.’’

‘’Hele bir yakalayalým simitçiyi bakarýz bir hal çaresine.’’

‘’Boðuldu vallahi boðuldu. Ay, nasýl merak ediyordum kim kiminle evlenecek.’’

‘’Ooo, daha çok var onlardan. Biri gider biri gelir ne var ki bunda? Hem gözüm de hiç tutmaz bu tür programlarý.’’

‘’Ýyi ki hatýrlattýn kardeþ. Ben bir koþu eve gideyim de açayým televizyonu. Adam da artýk ekmek arasý bir þeyler hazýrlar kendine. A, telefon çalýyor. Kimin telefonu ki bu? A, demin denize atlayan çocuðun telefonu deðil mi? Ay, nasýl açýlýyor ki? Hah, buldum.’’

‘’Alo, buyurun efendim.’’

‘’Biz evlendirme programýndan arýyoruz efendim. Sizin baþvurunuz onay almadý. Sizi diðer programa ve programcýsýna aktarýyorum. Hatta mýsýnýz?’’

‘’Evet, hattayým efendim. Hangi programdan bahsediyorsunuz?’’

‘’Evrim geçirenlerin programý. Cinsiyet ayýrýmý yapmadýðýmýz ve herkese açýk ve canlý yayýn üstelik.’’

‘’Ne diyorsunuz siz? Tabii ki de katýlýyorum. Yalnýz otuz kýrk kilo fazlam var. Bir sorun teþkil eder mi beyefendi?’’

‘’O zaman sizi, saðlýk programý; doktorun mutfaðýna aktarýyorum efendim. Baþka sorunuz?’’

‘’Buraya bir ambulans gönderin lütfen hem de acilen.’’

‘’Derhal, efendim. Ne renk olsun?’’