Aşk Ki...




Düşlerimin tekerinde saklı kırıklığın izi kırlangıçların kanatlarına özeniyorum ve bil mukabil dediğim sabahın erken vakti bir açmazdan kaçıp da nasıl uçuyorum doğurgan duygularımı usulca okşadığım adeta çocuğum gibi bazen ıslıklıyorlar ıslak gözlerimi gel gör ki ne kahır içindeyim ne de esefle söyleniyorum ben ki: vakur bir ruhun peşinde sürükleniyorum.

 

 

 

Gözlerimse arar seni

Göz göze gelmeyi dilediğim seher vakti

Sözcüklerimse cürüm yüklü

Ne zamanki

Gelsen aklıma

Çiğ süt emmiş bebeğin en aç hali

Elbet aşkın da seferi tanığı

Ve aşk ki…

Anne özlemi.

Ve aşk ki…

Yolsuz kalmış duyguların müebbet yediği

Vakur bir semazen misali

Dönendiğim

Asil bir ruha özenip de kendimi bilediğim

Bilmediklerimi öğrenmekle ilintili

Bazen sessizce

Bazen coşkulu

Bilginin peşinde

Ve aşkın

Ve rüzgârın ki

Ben zaten esen rüzgârın kızıyım

Göğsümde mehtap

Sırtımda damga

Aşiyan yollarında kaybolduğum kadarım

Kendimle iştigal

Bazense o meczup kader

Bak nasıl da acıları istifler

Aşkın şahikası

Özlemin ve ilhamın da değil mi ki

Uzaktan kumandası

Elbet şiarım iken aşk

Kalemin nazında salınan o şafak

Aşkla hemhal

Tümcelerimse sen kokar

Her dara düştüğümde estiğim kadar

Öznemi kaybetmemek adına peşine düşülesi

Ah, o nazlı yâre

Verip veriştirdiğim

Sanma ki yüreğin sadece güncesi

Bir almanak misali

Bazen aldatılmışlığım istifli

Göğsümde kâh aşk kâh makber

Gönlümde surlar ve sırlar

Sevdalı şehre öykündüğüm kadar

İçimin yılkı atları

Peşine düşülesi bir seyis gibi

Rehavet kokan bayırlardan geçtiğim

Rivayet addedilen mutluluğu

Kimselerin bilmediği serlerden geçtiğim

Ve içime

Ta içime ç/ektiğim

El aman demeden

Naif yüreğinse semeresi iken

Şiirim ve kalemim ve çocuksu yüreğim

Hatta çocuk sesim

Şevkim ayan beyan

Esen rüzgâra meylettiğim

Ruhumun koridorlarına darılar ektiğim

Bense şimdilerde yakıcı bir güneşim

Sehven aşk

Şifahen belime doladığım o kuşak

Ebemin ta kendisi

Renklerinse efendisi

Aşkınsa tek maruzatı

Kavuşulası

Gel gör ki

Çok uzağında

Ruhumdaki kırık sayaç elbet değil de kimsenin umurunda

Bense tapu senedi gibi kalemim

Şerh düşülesi tüm değerlerim

Afıküfü değil aza razı gelip de asla çoğa

Tamah

Ve rağbet etmediğim

Bir minyon kalp ki benim ki

Bilmezler asla da bilmeyecekler

İçinde ta içinde kâinat gizli

Öykümse bitmedi

Öyle ki

Yeni başlıyor

Öldürdüğüm nefsime bir darbe daha

Ramazanın da yüzü suyuna hürmeten

Açlık ne ki?

Ya, susuzluk?

Efkârın dağında saklıdır benim mağduriyetim

Aç da yatarım susuz da

Yatıya kalandır duygularım

Ve nöbette yüreğim

Acının esiri değil

Hüznüme yoldaş iken de yüce Mevla

Ve işte güneşin yeni doğduğu o billur kuvözde

Büyüttüğümdür sevda

Gönlün kamberi

Aşkın ederi

Özleminse yürek yakan tini

Mahşerin çağrısı ne ki ne,

Ah, yârim, sen olmadıktan sonra…

 

 


( Aşk Ki... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 26.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu