Uzak Bahçelere Selâm Olsun

Uzak Bahçelere Selâm olsun

Bir selâm bıraktım rüzgârın bağrına,
Güzel dünyaya değsin diye usulca.

Söyle, o eski bahçelerde
Lavantalar hâlâ sabaha karşı kokar mı?

Yüzümü göğe çevirdim yine,
Bitmeyen güneşe, suskun aya.

Işık, suyun kalbinde kırılırken
Gölgeler hâlâ çocuklar gibi oynar mı?

Zaman geçer, yollar yorulur,
Ama bir umut saklıdır toprakta.

Bir yerlerde bahar uyanıyorsa
Bizden de bir iz kalır mı dünyada?

Uzak Bahçelere Selâm olsun

Bir selâm bıraktım rüzgârın bağrına,
Belki saçlarına değer diye usulca.

Söyle, o eski bahçelerde
Lavantalar senin gibi kokar mı hâlâ?

Yüzümü göğe çevirdim yine,
Güneş sensiz eksik sanki.

Ay bile suskun gecelerde,
Adını fısıldar karanlıkta.

Zaman geçer, yollar yorulur,
Ama kalbim senden vazgeçmez.

Toprak saklar her hatırayı,

Aşk dediğin kolay silinmez.

Selâm olsun senin gözlerine,
Kaybolduğum o derin maviye.

Selâm olsun gülüşlerine,
Bir ömür sığar bir saniyeye.

Eğer bir yerde bahar uyanırsa,

Bil ki içimde sen varsın.

Dünya dönse de durmadan,
Ben hâlâ sana yanarım.

Bir iz bıraktın kalbimde,
Geçmeyen tatlı bir sızı.

Rüzgâr her estiğinde
Adını taşır bana gizli gizli.

Bir lavanta dalı titrerse
Seni hatırlarım gecede.

Işık suya düşerken
Yüzün belirir penceremde.

Bir gün dönersem o yollara 

Elimi tutar mısın yine?
Bahçeler suskun kalsa da
Kalbin konuşur mu benimle?

Selâm olsun senin kalbine,
Benim için atan o yere.
Selâm olsun ellerine,
Dokunamasam da her gece.

Eğer bir yerde bahar açarsa,
Bil ki adınla açar içimde.

Dünya dursa bir anlığına,

Ben hep seninle…