Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Azrail Aşık Olsaydı

Azrail Âşık Olursa – Çaresizliğin Destanı

Gece göğü mühürlemişti.
Yıldızlar, kader defterinin kenarına düşülmüş titrek notlar gibi sönüktü.
Ve o 
Azrail, 
ilk kez bir ismin ağırlığını taşıyamadı.
Bir bakış değdi kanatlarına.
O an, göklerin en soğuk nefesi
ateşe kesildi.
Emir bekleyen elleri
buyruğa değil, kalbine bakmaya başladı.
O, nice anaların çığlığından geçmiştir
gözünü kırpmadan.
Nice sevdanın üstüne
akşam gibi inmiştir.
Ama şimdi
bir tek kalbin atışı
bütün kâinatın gürültüsünden daha yüksek.
Defter elinde.
Yazı yazılı.
Hüküm mühürlü.
Fakat adı gördüğü anda
parmakları çözülüyor.
Silmek istiyor, silemiyor.
Almak istiyor, alamıyor.
Kaçmak istiyor, kaçamıyor.
Çünkü o da mahkûm.
Emre.
Yazgıya.
Kendi kanatlarının gölgesine.
Ben ölümüm, diyor içinden,
ama bu bakış beni öldürüyor.
Sevdiğinin yüzüne her baktığında
sonsuzluğun anlamı değişiyor.
Artık ebediyet bir görev değil,
bir hasret.
Artık zaman dolması gereken bir mühlet değil,
uzatılmak istenen bir mucize.
Titriyor.
Evet, ölüm titriyor.
Can almak için uzanan eli
geri düşüyor göğsüne.
Kendi varlığını söküp atmak ister gibi
kanatlarını kapatıyor.
Keşke bir anlığına insan olsam,
diye geçiriyor içinden,
keşke emre değil, kalbe bağlı olsam.
Ama gök suskun.
Ferman değişmez.
Ve o bilir. 
Aşkı seçerse düzen bozulur,
emri seçerse kalbi.
İşte çaresizliği buradadır.
Ne sevdiğini toprağa koyabilir,
ne de onu listeden çıkarabilir.
Ne Tanrı’ya başkaldırabilir,
ne kalbine söz geçirebilir.
O an anlar. 
Ölüm olmak,
ölmekten daha ağırdır.
Ve belki de ilk kez
bir can almaya giderken
kendi canını kaybeder.
Çünkü aşk,
onu da fanileştirir.
Çünkü aşk,
ölümü bile çaresiz bırakır.
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Azrail Aşık Olsaydı

basak-kaya basak-kaya