Türkistan Destanı

Ey Türk; üstte gök çökmedikçe,
altta yer delinmedikçe,
senin ilini ve töreni kim bozabilir…

Tengri Dağından yayılsın bağımsızlığın ateşi,

“Hürriyet!” diye haykırsın Doğu Türkistan.

Deli taylar gibi özgürlüğe koşsun Türk’ün süvarileri!

Bir elde Tomris’in yayı, diğerinde Attila’nın oku...

Boz yeleli çeriler korkusuz alplerle,
Bozkurt selamını yaysın cümle cihana.

Kırılsın zincirler, destana dönüşsün!
Ulu Ata Oğuz adına: “Artık kılıçlar bilensin!”
Doğu Türkistan cümle Türkün namusudur!

Akına çıksın kırk çeri güneşten gür,
parlasın gümüş eyerleri…

Bozkurt uluması dolsun dört bir yana,
“Alaş!” diye inlesin Orhun’dan Tuna’ya!
Edirne’den Urumçi’ye…
Savaş baltaları havaya, pusatlar çekilsin!
Göğe çekilen kurt başlı sancakların gölgesinde
Cümle cihan Türk tek yürek olsun!

Kadimlikten gelen ruhumuz
vursun bağımsızlığın dombra teline.
Yıldızlı yüreğimize dolsun Kürşad’ın savaş naraları!

Türk’üz biz — kanımızla ve ulu tarihimizle.
Akına çıkalım… Akına çıkalım, vakit geldi…

And olsun Bumin Kağan’a!
Artık Göktürk dirilsin; cümle Türk 

Doğu Türkistan’a akına çıksın…

Akınlar dört rüzgârla başlasın;

deli taylar koşsun hürriyete…