Zeytin Gözlüm

Şimdi oralarda güneş doğmuştur,

Lavantalar düşmüştür rüzgâra…

Nice yıl oldu bakamadım

Zeytin gözlerinin içine doya doya…

Ihlamurlar savrulur akşamüstü,

Sesini getirir sandım rüzgâr,

Ama sensiz geçen her mevsim
İçimde büyür karanlık…

Zeytin gözlüm…
Bayramlar bana matem olur sensiz,
Zeytin gözlüm…
Bu şehir bana zindan olur sensiz,
Hangi rüzgâr getirecek kokunu?
Hangi sabah düşecek yoluma yüzün?

Ayaz vurur tenime geceleri,
Yatağım soğuk, ellerim boş…
Nice yıldır adını sayıklarım,
Duvarlara çarpıp döner her söz…

İdamlık gibi yürür bayramlar,
Gözüm bağlı yalnızlığa doğru,
Bir tek sen varsın içimde
Bir tek sen doğru…

Zeytin gözlüm…

Bayramlar bana matem olur sensiz,
Zeytin gözlüm…

Bu ömür bana zindan olur sensiz,
Hangi rüzgâr getirecek kokunu?
Hangi sabah getirecek yolunu?

Pranga vurdum ayaklarıma,
Gitmesin diye umutlarım…

Bir gün kapımı çalarsan eğer,
Affeder bütün yalnızlıklarım…

Zeytin gözlüm…

Gel de bitsin bu uzun kışlar,
Zeytin gözlüm…
Sen gelince başlar bayramlar…
Bütün takvimler yeniden yazılır,
Bir tek senle başlar yarınlar…