Aşk...









Ve işte yenik düştüm yeniden endamına aşkın yatık ya da batık da değilken duygularım ve muteber bir aşka kanat açmakla iştigal nihayetinde döndüm sözümden her ne kadar kalbim çıksa da yerinden ne de olsa ben şahikanın kanadına konan kâh çiy tanesi kâh gül yaprağı hem güleç olmayı da hep sevmişken en çok da sevmelerin rüzgârına kapılmış şimdilerde hem içre hem dışa eserken…

 

 

 

 

Sözcükler nasıl da muteber ve muktedir aşka

Renklerse dolgun ruhum ise aydınlık

Gönlün kaosunu da sonlandırdım artık

Ya, muhatabım?

Ne sen sor yine de söylesem mi?

Yok yok kendimle iştigal hem derdim başımdan aşkın

Ve b/aşka bahara mı kaldım?

İyi de vakit şimdi yoksa bir sonraki bahara geç mi olur?

En çok da ve hızlıca kucaklamışken kendimi

Ve de aşkın yüzü suyuna hürmeten

 

Müridiyim mademki aşk tekkesinin

Teknem su alsa ne ki ben

Hem içime akıttıktan sonra en çok da sevgimi

Kibirsiz ve saf bir dünya benimki

Ya insanlar neler mi dedi?

Sen zaten bilirken bilmezden gelmediğindir de bana kâfi

Asaletimle de şerh düşüyorum ben bu akde

İmzamsa yeknesak

Ve de ıslak

Sahici bir imza

Mevzu mademki derin

Zaten derinlerde yüzmedim mi bir ömür?

 

Telaffuzu ne zor, ah

İçtimada yürek seferisi gönlün bir de hemhal

Olmaz mı içimdeki çocuk?

 

Sen ki…

Ben ki…

Mealimiz ne ola ki?

Aşkın kerameti

Artık kim çıktıysa kerevete

Hayli uzağındayım da bu işlerin

Belki de uzaktan sevmek en güzeli

Lakin

Özlem de pek bir hoyrat eserken bu aralar

En çok da öznemle iştigal

Gel gör ki…

Bir kehanet olsa bile ne ki mutluluk ne?

En azından şiirlere serili

En fazla takriben ömre dayalı

Bense bastım basacağım tetiğe

Yumdum mu da gözlerimi

Acaba görecek miyim seni?

Sen görmesen de yoksa bir imla hatası mı bunca dize?

 

Göz göze

Olmasak da el ele

Hem el, elden üstündür

Elimden kaysa ömür ne ki ne?

Tekabül ettiklerim

Tedavülden kalkan tüm geçmişim

Gel gör ki

Ben hâkimim cihana tüm olup bitene de

Bilip bilmeden ceplerinden döktükleri

Hele ki yok mu o nefret ve kinleri

Elbette ki iade

Hem benim benden mesul

Olmaya da hakkım yok hem yorgun

Müptelası iken nice duygunun

Kordan hecelere teslimiyetim

Ama öncelikle biricik Rabbime…

 

Elemimi de silerim

Elham’ı eksik etmeden

Söylenen tüm yalan ve hurafelere de isyanım

Netice Hak yolundayım

Olsalar da peşin hükümlü

Ben aşkın seferi gülüyüm

Bazense kaydığım boydan boya o Samanyolu

Telaffuzu neyse artık iki ismimin

Dileyene diretmeden

Kefil olduğum kadar da haizi olduğum tüm değerlere

Öncelikle rahmeti ve aşkı

İlahi Ateşin ışığında kamaşan gözlerimi

Alamadığım kadar da senden

Bazense bakmadan ve çok uzaktan

Erişmenin ya da erişilmenin de yok iken imkânı

Ola ki ansızın vuku bulacaktır o ihtimaller zinciri…

 




( Aşk... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 15.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu