Önce Şair Öldü Sonra İnsanlık

Zuhur mu edecekti sanırsın o gaipten gelen teselli?

Hani reddi güç kabulü ayrı

Belki de sefil sözcüklerin o bakir isyanı

Namı almış yürümüş bir kere sevginin

Na’şında şairin döktüğü kan ve gözyaşı

Edimlerde misafir o yabancı

Ve eşrafı

Cebindeki kıyım

Asla kıyama durmayan yüreği

Seferisi de yerin göğün

Mahşer öncesi

Makberin defninde çıkan isyan

Anaç yüreği ile şakıyan

Ve sudan sebeplerle

Yok olmaya müsait mi olmalıydı haysiyetli onurlu varlığı?

Bir terennüm öncesi

Tebessüm ekili sözüm ona yitik aşkın güncesi

Manidar bir kelam

Doyumsuzluğuna kılıf uyduran

Hakkaniyetin ve Allah Sevgisinin unutulduğu

Cihan harbinden de beter

Kardeşin kardeşi vurduğu

Yetmediği gibi vurdurduğu

Doğan aya tebessüm sunan şu seferi Yıldız

Baba isminde saklı iken sözcükler

Aşkla meşki karıştıran ihtişamlı kibirler

Acısı yok ki zalimin

Buz tutmuş kalbine basılı eli ve ucunda namlunun

Ansızın heba olacak cihan

Öncesinde çocuklar ve kadınlar iken terk etmesi gereken

Batık gemiyi

Daha da beteri

Bakir kıyıların çalınmaya müsait namusu ve hayalleri

Bir kadın

Bir kız çocuğu

Günbegün küçülen

Gel gör ki

Hayalleri ve acıları ve yeminleri büyüyen

Masallar ötesi yaşam

Yaşamdan da öte Allah rızası için

Durulan kıyam

Şair duruldu durulalı

Sözcükler yanık koktuğundan da öte

Yakaran sadece meleklere Rabbine

Yakın durduğu kadar da ölüme

Ve işte

Ruhun tabibi

Kaleminse izdivacı

Metruk heceler alfabesinde

Nasıl da aşkta ve umutta ısrarcı

Şen sesi kanarken

Surlara serili kalbi şehrin kayarken

O debdebeli münazara

Aşkın da seferi tanığı iken mütalaa

Huzur ve huzurunda Mevla’nın

Yer gök şahit bu drama

Önce şair öldü

Sonra insanlık

Kaleminse isyanı had safhada

Bir mensur ki sözcüklerin kaderi

Bir meczup ki şairin kederi

Bir murat ki derinde saklı

Bir de kısasa kısas hüznün erbabı

Saflığın değil mi ki safiyeti de sorgulanırken şairi

Nedir bu denli azimli güçlü ve dirençli kılan?

Önce sevgisi âleme

Sonra öfkesi zalime

Sonrasızlığın akıbeti

Zehir zıkkım olsun insanlığa sunduğu

Ve verdiği emeği de haram ederken

Münasip bir dilde sonlanmalıydı hikâye

Ölümden korkmadan

Öldürmeye de kıyamazken kalemi

Ve işte beklemede umudun ve yarınların o muğlak

Ve de mutlak

Eşref saati…