Akmeşe Yollarında Bir Ermeni Meselesi Hikayesi 2 Bölüm

AKMEŞE YOLLARINDA / BİR  ERMENİ MESELESİ HİKAYESİ -2. BÖLÜM-

Oysa  türkülerimiz  bile  aynıydı.

Biz

Erzurum çarşı pazar
Leylim aman aman Sarı Gelin
diyorduk,

Onlar (Ermeniler )

Ambela para para,
Neynim aman, neynim aman,
Sari gyalin.
diyorlardı

**********
Evet,  her  24 Nisan’da Ermeniler  ve  Ermenilerle  Ermeni,  Rumlarla  Rum,  Bölücü  Kürtlerle  Kürt, Şii  İranlıyla  İranlı, hatta  Siyonist Yahudi'yle  İsrailli  olup da bir  türlü  Türk  olamayanlar neden  coşuyorlardı, taşıyorlardı?  Eski  kabuk  bağlamış  bir  yarayı kaşıyorlardı?

İşte bu soruyu  hangi  Ermeni’ye  sorsanız sorun vereceği  cevap  üç  aşağı  beş  yukarı  şöyle olacaktır:

‘’24  Nisan  1915’de Osmanlı  Dahiliye Nazırı Talat  Paşa, Nezarette(Bakanlıkta )   can  sıkıntısı  içerisinde  aşağı-yukarı  gezinirken  birden  aklına  geldi ve emri  patlattı  ortada  hiçbir  sebep  yokken:

‘’Benim  seçtiğim 250  tamamen  masum Ermeni aydını   var.  Listesini yaptığım  bu  adamların  alayını  sürün İstanbul’dan Çankırı’ya ve Ankara Ayaş’a.  Ben  ileride  bir tehcir  Kanunu çıkartacağım,  işte  o  tehcir ( göç ) esnasında  da  daha  Suriye  çöllerine  varamadan hepsini  öldürün.’’

‘’Ermeni  Soykırımı bu tarihte  yani 24  Nisan  1915’de 250 tamamen masum(!)  Ermeni  Aydınının  (!)  tutuklanıp  Sürgüne  gönderilmesiyle başladı .’’

Size anlatacakları  şey  aynen  budur.

250  Masum  Ermeni  Aydını?

Ne  kadar masumdu  bunlar?

O kadar masumlar  ki  melekler  onların  yanında  şeytan  kalırlar(!)  O kadar  masumdular.

Mesela  bu 250  Ermeni  Aydınından 

E. Agnuni (Haçadur Malumyan),  Rupen Zartaryan, Rupen Sevag (Çilingiryan, Harutyun Şahrigyan,  Nerses Papazyan, Vıramyan (Onnig Tertsagyan) gibileri Azadamard Gazetesinin  yazarlarıydı

Azadamard  ne  demekti?
 

Azadamard (Özgürlük Mücadelesi) Demekti.

Ermeniler, İttihat ve  Terakkici  abileriyle Kızıl  Sultanı(!) 1909’da  tahttan indirdikten  sonra bu  gazeteyi  çıkarmaya başlamışlardı.

İyi de  1908’de  Meşrutiyeti  ikinci kez  getirmişler,  1909’da II. Abdülhamit’i  tahttan  indirmişlerdi ama hâlâ özgür  değiller  miydi?  Neyin  özgürlüğünün  mücadelesini  veriyorlardı?

Bunu az sonra  anlayacaksınız.

Gazete, Doğu  Anadolu’da  özellikle  Van’da  1896  Yılında  büyük  bir  katliam  yapmış  olan  Taşnak Cemiyetinin  yayın  organıydı  ve  böyle  bir  gazetenin  yazar  kadrosunu  oluşturan hepsi  de  Taşnak  üyesi olan  şahıslar  masum  Ermeni Aydınlarıydı (!)

İşin  en  ilginç  ve trajikomik  tarafı  da bu  masum  Ermeni  aydınlarını (!) sürgüne  gönderen,  devirmek  için  çok  uğraştıkları,  hatta arabasına  bomba  koyup  havaya  uçurmak istedikleri Kızıl  Sultan Abdülhamit  değil çok  kısa önce birlikte ‘’ Hürriyet,  Müsavat ,  Uhuvvet ‘’ nidalarıyla kol  kola  girdikleri, Meşrutiyetin ikinci  kez  ilan edilmesini birlikte kutladıkları  insanlar  ve  onların  en  tepesindeki  Talat Paşa’ydı.

Peki 24  Nisan  1915’de  Talat  Paşa’nın  asıl  derdi  250  Masum(!)  Ermeni aydınını sürgüne göndermek miydi?

Hem evet hem hayır.

Nasıl  Hem  evet  hem  hayır?

Kronolojiyi  takip  ederseniz  anlayacaksınız.

* 1914  Aralık ve  1915 Ocak  aylarında  on  binlerce  askerimizi  şehit verdiğimiz savaşta karşımızdaki  düşman  sadece Ruslar  değildi. Ermenilerden  oluşturulan gönüllü  alaylar, Allahuekber dağlarında Ruslara rehberlik yaptıkları gibi  Ruslardan  çok daha acımasızca  Türk  askeri  öldürüyorlardı ve  katiller  masum(!) Taşnaklardı

* 19  Nisan  1915’de  Ermeniler  Van’da  ayaklanma  çıkarıp oldukça  fazla  Türk’ü  katlettiler,  Kadınlarımızı  kızlarımızı Akdamar adasına doldurup  yedi  yaşındaki  çocuklara bile  tecavüz  ettiler. [ Gel  gör  ki  bugün  biz davamıza  yeterince  sahip  çıkmadığımız  için  bu  hikaye neredeyse tüm  dünyada ‘’  Türkler,  zavallı  Ermenileri  Akdamar Adasına  doldurup  çocuklarına bile  tecavüz  etti.’’  Diye  bilinir ] Bu katiller de  Taşnak  Ermenileriydi

* 24  Nisan 1915’de 250  Ermeni aydını (!)  Çankırı ve Ayaş’a sürüldü.  Bunların  hemen  hemen  hepsi de  Taşnak  Ermenisiydi

* Ve  25  Nisan 1915--- 18  Mart’ta  Çanakkale Boğazını donanmalarıyla geçemeyen  düşman, Gelibolu  Yarımadasına  asker  çıkararak  kara savaşlarını başlattı.

Yani 1909-1910 Yıllarının bir Mason  Üstad-ı  Âzamı  olsa da Talat  Paşa, öyle  birdenbire, hiç  bir  sebep  yokken  sürmedi 250 Masum(!)  Ermeni  aydınını(!)

Hay  Allah  bu  bölümde de  Akmeşe’yi anlatmadım değil mi?  Gelecek  bölüme söz…