Payımıza Düşen

Payımıza düşen yitirdiklerimiz,
Bir akşamüstü vapurunda unutulan şemsiye,
Yahut çocukken kırılan oyuncağımız;
Öylece kalakaldık dünyada.

Hava bugün de güzel,
İnsanlar telaşlı, mağazalar ışıl ışıl,
Benimse cebimde bozukluklarım,
Aklımda gidenlerin isimleri.

Bir çay içimi kadar kısaydı hayat,
Bir sigara dumanı kadar geçici;
Sevdik, yanıldık, güldük,
Hepsi hepsi bir hece.

Kimse sormasın niye böyle,
Niye ceketimin yakası bozuk?
Kendi halimizde insanlarız biz,
Kendi derdiyle hoşnut.

Şehir biraz yorgun, biraz da kalabalık,
Kimse kimseyi duymuyor artık;
Biz yine de selam verelim,
Bekleyen tek bir köşeye.

Payımıza düşen yitirdiklerimiz,
Giden geminin ardından bakmak gibi;
Yine de güzel be dünya,
Ölümlü olduğumuzu bilmek gibi.