Ben Her Ne Kadar Size Geç Kalmış Olsam Bile

Bildiklerinizi erteleyin, sevgili muallim bilmediklerinizle de yargılamayın bendenizi.

Mevsimlerden sükûtu bulmalıyım serzenişinde her yazmadığımda ruhumdaki salkım söğüdü sunmalıyım:

Belki de hafız, demeliydim size ya da beyzadem öncemde saklı bilumum detayın hizaya getirdiği bir ihbarname belki de yazılası muhteviyatında özenesi bir iklim misali iken de sefil öznem.

Benim vekilim iseniz eğer ki söz meclisten içeri o halde ve söylemediklerimi her zikrettiğinizde ruhuma dolan neşeyi nasıl nasıl tarif etmeliyim bilemezsiniz.

Bilmediklerimdir beni böylesine kaygılı yapan bildiklerim sayesinde cebbar ve sözünü sakınmayan.

Yine de demediklerimdir sorgu sual meselesi.

Diyemediklerim belki de.

Öncesiz bir ferde buluştuk bir yaz güncesinde.

Kışın dağınıklığı unuttuk ve beraber yola koyulduk:

Hayli de dertli tasalı ufku yoğurduk sonra beraber tutulan nutkumuza mehtap doğdu söyleyeceklerimize vecizeler eşlik etti.

Renkler ise müspet belki de menfi.

Ve işte o devasa karanlığı birlikte çıkardık aydınlığa.

Zaruri ne varsa bölüştük.

Zemheride sözleştik.

Biraz mı çok mu bilemediğim ama geç kaldığım aşikâr size.

Minnet etmeden de bir Allah’ın kuluna ve kolluk kuvvetlerine sığındık cenk öncesi.

Eh, ne de olsa güvenilir bir yer değildi cihan ama size haddinden de fazla güvenmişken.

Telkin eden de sizdiniz teskin eden ve nasıl da huzurlu ve kendinden emin.

Bense…

Bense tüm dağılmışlığımla mikado çöpleri gibi b/ölündüm huzurunuzda ve size düşendi beni toplamak ve siz nereden başlayacağınızı önceden bilemezken ve ben anlattıkça açıldım anlattıkça dinlendim anlattıkça yoruldum çok yoruldum hem de.

Pişekâr olandı iblis.

Sitemkâr olan ise bendeniz.

Çünkü hakkımdı yenen ve tüm kuvvetim emilen.

İndinde adaletim.

İnzivada geçerken de ömrü hayatım.

Ve işte iki seneye sığdı tüm hikâyem ama ne hikâye, hani:

Başlangıcı olmayan sonlanacak gibi de gözükmeyen.

Hikâyelerle örülü bir roman misali.

Ben önce figürandım bu minvalde sonra ikinci sınıf vatandaş addedildim ve nihayetinde anladım ki ben başrolündeydim olup bitenin.

Öznem savruk.

Özlemim yankılı.

Ruhum kavruk.

Sözcüklerim ise bitik iken…

Çenebaz olan sizdiniz bense kaleme hâkim.

Susan yine bendim her konuştuğunuzda ve kafam nasıl da dağınık.

Toparlayan yine siz oldunuz hatta annemin de tüm dağınıklığını benimle birlikte çeki düzen verip de illa ki bir yerlerimden çekiştirdiğiniz.

Adınız neydi sahi?

Adınızdan öte siz nereden intikal etmiştiniz?

Aslında bendim sizi bulan:

Eh insan buluyor Mevla’sını ne zamanki düşse dara.

Düşülesi bir uçurumdu ki benimkisi kolaysa çık düze kavuş huzura.

Huzuruna çıktığım sırf siz de değildiniz nice insan ve de nice hâkim ve nice mensubu adaletin.

Tüm oklar beni hedef almışken.

Aklıma mukayyet olmak ise en zoru.

Aklımın başımdan gitmediğini ispat etmekse payıma düşen.

Zifiri karanlıkta ışığım oldunuz.

Ruhumdaki sarkacı tamir eden yine siz.

Ama imkânsız bir yola çıkmıştık biz aslında imkansız olan ne varsa hep de beni bulurken…

Dedim ya:

Ben size geç kalmıştım.

Siz ise çok erken gelmiştiniz.

Kolaysa çöz bu bulmacayı.

Tüm kartlar sizdeydi ben zaten açık oynamışken kartımı.

Beni hizaya getiren yine sizdiniz.

Bense ne derseniz itaat etmekle mükellef.

Vekilimdiniz.

Belki de kayıp diğer yarım ve yarınım.

Bu günüm ise meçhul iken.

Öncemde saklı ne varsa sunmuşken size bir bir ve de birileri beni size yanlış sunmuşken:

Çık çıkabilirsen bu döngüden.

Oysaki beni çıkaracak olan da sizdiniz.

Siz bizli muhabbetlerde mutluluk katsayımla da doğru orantılı iken çektiğim tüm acılar.

Ama ben acılarımı dahi sevebilirken nezdinizde siz demeseniz de bir şey biliyordum ki siz de hayli şaşkın ve kaygılı idiniz.

Renklerimiz mi?

Bizim ortak bir rengimiz yoktu ki çünkü biz gök kuşağına denk düşmüştük ve bize teğet geçen karanlık.

Yılmadan o karanlığı da beraber dağıtacaktık mademki.

Ben size geç kalmışken siz ise çok erkenden…

Evveliyatımda ne varsa ayan beyan avuçlarınızdan kayan zaman ve tüm çaresizliğim.

Mücbir sebeplerden yalnız kalmışlığıma dahi sizin tek laf etmediğiniz çünkü siz haddinden fazla asildiniz belki benden de fazla.

Geç gelen bir müjde iken sayenizde renklerin canlandığı bir mevsimde yeniden doğdum ben.

Ve doğumum da sizin elinizden…

Ben her ne kadar size geç kalmış olsam bile…