Hayal Perdesi

Tedirgin bir lehçe idi yaşam belki de bir sığınak edinmenin mahareti.

Kükreyendi zemin adı tasnifi bir edim

Meylettiğim matemin izini sürmekle iştigal

Kendimden olduğum kadar da emin.

Vecizeler ağırladım yürek denen yükün gıyabında

Önce ağladım sonra gülümsedim içimdeki iklime

Manalar yükleyip her hareketine sevdanın

Çiçekler işledim

Her motif bir duygu idi

Her duygu bir ölüm

Oysaki ben seni görmeden yemin etmiştim ölmeye

Sandım ki nefes almakla ilintili bir öfke

Zehreden her geceyi

İçime çekmekle de eşdeğer

Zaruri olsa ne ki mevsim

Zemherinin ta kendisi sensizliği resmettiğim

Akışkandı duygular

Kan çeker misali dolaylarına

Kılı kırk yaran bir temenni

Aşkın evhamında saklı bir tebessüm misali

Sen düştün mü aklıma

Görmezden evvel büyüyen hasreti

Bir şiir bir redif gibi işlemişken alnımın akına

Çömelmeden meylettiğim

Dokunmadan zikrettiğim

Sehven ölü bir mevsim gibi

Şahsıma münhasır kelamın izinde

Varsa yoksa duyguların nakşında

Anmadığım zamanlar sanma ki değilsin aklımda

Öznem yitik bir özlem misali

Yüküm ağır ya da hafif, sen oldun mu dolaylarımda

Asla önem arz etmeyen

Yağan yağmurun öncüsü

Akmayan yaşın hükmü

Verilmişken bir kere

Zanların uçuşan perdesine akseden

Senle olup sensizliği zehreden

Her an biriken bir anı

Her anı andan ayrık gözyaşı

Her yaşın da muadili

Sır dolu aynaların kırık çehresinde

Bazense tutulan nutkumun sonlanmış lehçesinde

Haznesinden taşsa ne ki gün

Ne ki ömür sensizliğin resmine değen tenimde değil mi ki

Önem arz eden varlığın hatta hayalin asil tinimde

Titrine sadık bir masal

Kahramanı olmaya aday

Yoktan var edenle aralıksız iştigal

Gel geç olmadığı kadar dinmek bilmeyen bir hayal

Ki ayan beyan gerçek

Uzağımda olsan bile hayra alamet

Her aksanın her halin adeta donatılmış bir tablo gibi

Renklerin uyumunda akan beyazın nazlı ruhunda

Bilmezden gelsen bile

İmkânsızlığın seyrinde

İndinde tüm sırların

Gönülden uzak olmadığın kadar gözden uzak olsan bile

Varsın hayat daim olsun bu bitimsiz hayal perdesinde…