Kimseler Çalamaz Seni Senden Sen Olduğun Ölçüde

Tebessümler saklı çekmecemde:

Çekilesi dertler değil yenilmemek adına direncimle baş başa sözcüklerden bir rota yaptım şimdi de ne dikebilirim ne de durduk yere diklenirim sadece sabra dair metanetin izinde soluklandığımsa şiirin nezdinde.

Öpücükler konduruyorum dünüme

Ötenazi yapma imkânım olsaydı eğer ki öldürmezdim kendimi de

Belki sadece duygularımı rölantiye alıp beklemek kuşluk vakti

Gerçi kavuşsaydım eğer ki kalacak mıydı has değeri?

İmkânsızlığı seviyorum aslında

Olup olmamak da değil sadece oluruna bırakmak da değil

Günyüzü görmeye ne hacet

Güler yüzünle de yaşayıp sevdin mi?

İçtenlik bir bakraç ve iyi niyet

Varsa yoksa devasa bir sarkaç iyiye meylet

Ve asla değişmeden koruduğun kadar da özünü

Ölümü dahi def et

Ölümsüzlük misali duygularına verdiğin hürmeti

İç dünyanla da yollar kat et

Dış dünyaya aldırmadan bildiğin kadar da kendini

Ön sözü yok ki ömrün

Son söze umarım ki vardır vakit

Aralarda debelenen iç sese ne desem yetmeyecektir

Sessizliğin cenginde

Ses etmeden yaşam gayesiyle

Ezilmemektir ilk koşul

Ezip geçmediğin müddetçe

Huzura biat bir sayfa açıp

Renkleri de kasveti kovup başına takıp

Acının müdavimi fıtratından arda kalan ne ise

Duyguların takibinde bir renk analizi belki de yaşamak

Duyguların doruğunda

Tasvip edilmiyorsan da kimin umurunda?

Kendini saklı tutup koruduğun müddetçe

Kıyasından ziyade bir kıstas belki de

Özüne binaen

Sözünü de sakınmazken

Yine de derli toplu ve ölçülü

Yolunu kesenlerden de alıp öcünü

Güçten düşsen bile

Saklı tuttuğun kadar rengini

Alı al moru mor değil

İlla ki beyazın asaletinde

Haysiyetinle gurur duygun o minval ki

Kimseler çalamaz seni senden, sen olduğun ölçüde…