Şair Nasıl da Kırgın Hayata

Ritmi yok artık duyguların belli ki hayal kırıklıkları olgun ve olağan bir rakıma ulaştı gelin görün ki bir rakam da yok bu rakımı telaffuz edebilmek için sadece dünde kalan ölgün yüreğim hem de matemin eri ve sönmeyen feri azıcık da kızgın mıyım ne ama kendime en çok kendime…

Gidişat belli ya da değil

Aklıselim yaşayacaksa insan asla sevmemeli.

Devrik zaman devingen iklim

Hüzün asla değil yeknesak: olması gerektiği gibi

Bir punduna getiriyor ve tavan yapıyor yaşarken

Taban katsayısı hesaplanıyor aralıksız duyguların değil süregelen maaşların ya da kelamın

Her havadis bir gün öncekine caka satıyor

Namert de iyilere gölge oluyor sözüm ona

Ve insanlık çöküşte aşka ise yer yok zaman da

Meali tartışılıyor verilen hükümlerin

Ve yaş aldıkça insan yası da katlanıyor

Tebessümler solgun insanlar kırgın

En çok da insan kendine kızıyor

Oysaki bu bir kader ve de zemin

Yerleşik düzende hasbelkader yaşadığın her iklim

Akla zarar da var olandan düşen hesabına

Kaygıların katsayısı azık olmuşken yarana

Yâdında dünün yârin hüzün dolu sesinde kopan fırtına

Bilemezler de asla içinden geçenleri ara ara yansıtsa da kelamına

Renkler de soldu işte günü nasıl ki devirdik geceye

Lacivert bir örtü şehrin üstünde

Çiçekler de öldü hazan mevsiminde

Yağan yağmur da yetmedi bu ateşi söndürmeye

Şair nasıl da kırgın hayata

Ne atıl ne batıl ne de sıradan

Öznesine bağlı özlemine sadık bir kuldan

Başka haricinde neyi denk düşer ki peşinden gelenlere?

Takip etmediği kadar yerleşik bir sırayı

Şahsına münhasır duygu ve kaygıları

Reşit sayılmadığı kadar da kırgın çocuk kalbi

Oysaki dimdik başı ve aklına meydan okuyamaz kendinden sapmış münafık

Ne de sair gölge

Engel olabilir uçuşan renklerine

Diyezi ömrün

Diyeti olmadığı kadar da sürgün

Ne ölgün ne sıradan üstelik günün

Peşi sıra yürüyen hayal ve umutlarına da toz konduramaz hiç kimse

Sadece sadık Rabbine ve yüreğine

Sevecen bir bulut peşinde

Az sonra yağmurun yağacağı ümidiyle 

Yoksa nasıl söner bu ateş?

Nasıl diner fırtına

Ol, dedikten sonra yüce Mevla değer de hani beklemeye…