Zaman Aşımı Sevdaları

Elimde kameram,

Objektife takıldı o güzel zülüflerin.

Anı yakaladım deklanşöre basarak,

Öylece kal istedim.

Öylece kal ki eksilmesin gökyüzü,

Çünkü senin saçların Akdeniz’de bir akşamüstü.

Bir fotoğraf makinesinin daracık odasında,

Genişleyen bir coğrafya gibi duruyorsun,

Yüzün, aşkın en devrimci yüzü.

Ben senin zülüflerinde sakladım o gizli tarihi,

Bir teli kopsa, coğrafyalarda haritalar değişir.

Vizörden bakınca anladım ki güzelim,

Gözlerin o şehri ikiye bölen sarsıcı nehir,

Dudaklarında asılı kalmış bütün bir şiir.

Aşk bir vizör arkası mülteciliğidir şimdi,

Bütün deklanşör sesleri sana kurulmuş birer tuzak.

Gülüşün ki, en imkansız kelimenin tam ortası,

Biraz hüzün kaplı, biraz sırılsıklam,

Ve her şeyden öte, her şeyden uzak.

Dur ve kımıldama, fotoğrafın da canı var.

Zaman dediğin zaten senin saçının kıvrımı.

Sen öylece durunca duruyor dünya telaşı,

Basıyorum deklanşöre bir kez daha,

İçimde telafisi imkansız bir akşam yalnızlığı...