Sabır Heybesi

Yürüdüğün yollar döner yokuşa,

Gönül verip sabret gelen her kışa.

Nefsi oyun sanıp düşme telaşa,

Boyun eğme sakın haksız bir işe.

Gönül bir saraydır, yıkıp da geçme,

Dostun bahçesinden dikeni seçme.

Öfke zehirini doldurup içme,

İyilik tohumu serp her karışa.

Dünya bir gölgedir peşinden koşma,

Kaderin çizdiği sınırı aşma.

Haddini bilerek yolundan taşma,

Edep hırkasını sar sen başına.

Kusur arayanın gözleri kördür,

Gönül kazanması aşılmaz surdur.

İnsanı yaşatan güzel bir sözdür,

Sevgiyle dokun sen her gözyaşına.

Kervan yürür gider, kalmaz bu handa,

Misafir gibiyiz fani cihanda.

Geriye ne kalır nihayet canda?

İyilik mührünü kazı taşına.