Sabır Heybesi

Yürüdüğün yollar döner yokuşa,

Sabretmeyi öğren her gelen kışa.

Nefsine gem vurup gelme oyuna,

Boyun eğme sakın haksız bir işe.

Gönül bir saraydır, yıkıp da geçme,

Dostun bahçesinden dikeni seçme.

Öfke zehiridir, doldurup içme,

İyilik tohumu serp her karışa.

Dünya bir gölgedir peşinden koşma,

Kaderin çizgisin bilerek aşma.

Haddini koru sen, yolundan taşma,

Edep hırkasını giydir başına.

Kusur arayanın gözleri kördür,

Gönül kazanması kaleler ördür.

İnsanı yaşatan güzel bir sözdür,

Sevgiyle dokun sen her bir yaşına.

Kervan yürür gider, kalmaz bu handa,

Misafir gibiyiz biz bu cihanda.

Geriye ne kalır fani şu canda,

İyilik mührünü kazı taşına.