Önce İman Sonra Şiir

Yansıması duyguların şahit tutulası mecrası sevdalı dolunayın

Mevsimlerden yangı sözcüklerden yargı

Yansız şafağı fısıltısı gelir kulağıma celse öncesi

Kibirli isyan yanlı insan

Sefası sonlanmaz asla hicran ise mazlumların rütbesi

Bekleme eziyeti yalnızlığın külliyesi

Düş erbabı ilhamın savruk nidası

Şaire özgü bir yansıma

Yanılsamanın bekası

Ölüm öncesi çıkarcasına ruhu şairin

Şiirler ise kefen bezi ölüm ertesi

Şahit tutulası eşraf ve imam

Adeta salvoların nakşında ölümle restleşen

Kalburüstü imanın güncesi

Gömülürken dahi

Bekler mi insan ilham perisini?

Bir şahit iken mezar taşı

Şairin yansıması adeta gün ışığı

Kırılan bir nükte

Dizeler ise mezar taşına pervane

Ne ölüm durdurabilir şairi

Ne de aşkın şahikası göç edip de gider

Ölüm sonrası

Tevafuk yüklü yer ve gök

İkilemi sarsılası bir mekân ki cesaret

Kaygısı fazladan

Yansıması Huda’dan

Yankısı ve nidası ise duyulur uzaklardan

Vakit bu vakit

Ölüm ise sadece bir akit

İmzayı atan Kara Melek

Onaydan geçti mi de kim tehir edecek?

İvedilikle yazılır şiir dercesine

Gassalin devindiği en mahrem nükte

İki dudak arasında değil üstelik uçuşan perde

Sadece iman gücü

Yüreğin güdümü

Tertemiz teni ve tini ile de göçü

Kaçınılmaz işte şairin

Güç bela yazdığı mıdır gözünün önünde tüm şahitlerin

Ezan sesi

Verilen son nefesi

Şairin şiirlerle idamesi

Şimdi ise şerit değiştiren yazgı

Kalem yerine mezar taşında oynaşan ışığı

Kimseler de engel olmasın hani

Mademki yüce Mevla böyle istedi

Önce iman sonra şiir 

Ardı elbet gelecektir…