Ya Tutarsa

YA TUTARSA 

4 Ekim 2026

Kamptaki ilk sabahımız. Didem bugün KPSS’de şansını deneyecek. Saati 09.00’a kurdum. Malûm, analık işte; insanın içi rahat etmiyor. “Ya uyanamazsa?” diye düşünüp tedbiri elden bırakmamak gerek. Sanki sınava girecek olan benmişim gibi saati kurarken bile içimde küçük bir telaş vardı.

Sabah sesindeki tınıları ayırt etmek hiç zor değildi. Sevildiğini, önemsendiğini, hâlâ koca dağ gibi ailesinin arkasında durduğunu hisseden bir ses vardı karşımda. Üstelik babannesi de bizden habersiz arayıp destek olmuş. Anlaşılan ailece KPSS seferberliği ilân etmişiz.

Şimdi balkonda, kuş cıvıltılarının arasında Kur’an okuyor. “Allah zihin açıklığı versin,” diye dua ediyor. Huşu içinde, elinden gelen en büyük desteği veriyor. Gerçi Didem’in kitap yüzü açmadığını kendisi de biliyor, biz de biliyoruz. Ortada bunu değiştirecek sihirli bir değnek de olmadığına göre, fazla büyük beklentilere girmemek gerek.

Ama insan yine de umut ediyor.

Şimdi aklıma hocanın fıkrası geldi. Nasreddin Hoca göle yoğurt çalmış. “Hoca, göl maya tutar mı?” diye sormuşlar. O da, “Ya tutarsa?” demiş.

Bizimki de biraz öyle işte. Kitap açılmadı, ders çalışılmadı, sınav kapıya dayandı ama anne yüreği bu; göle yoğurt çalmadan duramıyor. Belki bir yerlerde küçücük bir bilgi kırıntısı, hiç beklemediğimiz bir soru, Allah’ın yüzümüze güldüğü bir an vardır.

Ne diyelim…

Biz yoğurdu çaldık göle. Şimdi sıra “ya tutarsa?” demekte.

H. Çiğdem Deniz