Günceme Misafir Var

Günceme Misafir Var

5 Ekim 2026

Dün devrelerimizden Şenol Bey’in, eşi Sevinç ve kızları Ezgi’nin de kampta olduğunu öğrendik. Engin’le devreleri arasındaki haberleşme ağının nasıl işlediğini hâlâ çözebilmiş değilim. Ne zaman, nerede, kimden haber aldıkları konusunda benim bilmediğim bir sistem var. Sanki yılların devreliği, kendi görünmez haberleşme ağını kurmuş. Neyse ki bir vesile oldu, karşılaştık.

Sevinç’in mavi gözleri, sağlık problemlerinden söz ederken buğulandı. Anlattıklarını dinlerken üzüldüm. “Nazara geldin herhalde,” dedim, biraz olsun içini ferahlatmak istercesine.

Sonra Sevinç bana Şennur’un biz ayrıldıktan sonra kendisine gönderdiği mesajı aktardı. Şennur, “Oooo, tatilin sonunda Çiğdem seninle ilgili bir günce yazabilir,” demiş.

Ben de, “Olabilir,” dedim.

Sevinç’in cevabı ise kısacıktı:

“Sevinirim.”

İşte böylece, daha ben farkında bile değilken bir başka hikâyenin kapısı aralanmış oldu. Meğer insan bazen kendi güncesine kimi konuk edeceğini kendisi seçmiyormuş; hayat, mavi gözlü bir kadının “Sevinirim” sözüyle sayfanın kenarına küçük bir not düşüyormuş.

H. Çiğdem Deniz