Mutlu Aşklar Sadece Şiirlerde Saklı

Yalnızlığıma kalın bir hırka giydirdim belki de üşüyen ceketimdi hırkayı sırtlaması gereken ve çekincelerim.

Üşütük düşler sokağında bir gece geçirdim sadece ben ve Tanrı.

Üşümekle ilintili ne varsa iç geçirdim

Boykot ettiğimse müphem bir sanrı

Ederi olmayan insanların nidaları

Sırp Sındığı Savaşı adeta dünyanın meydanı ve gizli düşüncelerin radarı

Görüş alanıma girmeyen her kim ise düşünmeden edemediğim

Sözlükte anlamı olmayan kelimeleri anaç bir eda ile evlat edindiğim

Varsa yoksa yüreğimin mimarı

Elbet aşka şapka çıkardığım

Olsa olsa tek kişilik aşkların dinmeyen masalı

Bir eda ki bir de çöken rehavet

Bir şatafat ki sanırsın ki aşkın diğer adı bitmeyen servet

Kadının adı olsa ne ki?

Adam mademki ahmağın teki

İşte derlediğim topladığım çevremden

İşte densiz rüzgârın çemkirdiği ezelden

Üşüyen yüreğim dolduruşa gelmeden

Aşka da selam vermeden

Çekip gitmeliyim madem

Artık ne gelirse elden

İki el bir baş için

Baş veren ümidin mimarı

Ses etmeden sevebilmenin ise racon kesen ıslığı

Namert yüreklerden sızan ihaneti

Görmezden gelip de aşkın ihtiva ettiği sadakati

Gel de inan aşka

Geçimsiz ruhlar sokağında saklı o masala

Bir düş ki çukura

Adı aşk adı debdebeli bir rüya

Gözün açık gördüğün

Ola ki kapadın gözünü

İçinde yerleşik hatıraların hörgücünde saklı nice anı

Andan ibaret belki de aşkın diğer adı

Ya mucize

Ya da imkânsız

Sevip de boylu boyunca serildiğin yalnızlık rüzgârı

Görmüş geçirmiş her kimse ise sormalı belki de

Var mıdır sahiden aşkın bir ederi?

İki gönlün bir olup da samanlıktaki seyrüseferi

En azından şiirlerin ikamesi

En çok seven mademki şairin ta kendisi

Mutlu aşklar sadece şiirlerde saklı

Yazmakla iştigal şairin yüreği

Hem de ne: yürek neferi

Olduğu kadar sonsuz masalların dinmeyen nefesi

Bir solukta yaşanırken aşk

Bir solukta da yaşanır şiirin her biri

Hele ki aşka âşıksa şairin sefil yüreği…