Suskunluğuma

Kıyısına özlem oturmuş iki satır aşkın 

Yosun tutan ellerin

Ve süresiz bekleyişlerin en masum yolcusuyum…

Bilsem ki sana çıkacak tüm sokaklar 

Ve acıtmayacak canımı yokluğun 

Keşke diye başlamayacak sözcüklerim

Ömrümün fukara caddelerini ezber ederdim…

Derinliğini görmeden sessizliğin

Savrulup gidiyoruz başıboş bir kentin çıyanları arasına…

Diyorum da inceden sızı kaplıyor yüreğimi

Beklemek aczi yetime yol oluyor

Sen değilsin bu 

Bu aynadaki ben değil

Biz değiliz sureti bozuk yalnızlığa gölge…

Şimdi puslu gözlerim cam kenarı

Ve ellerim camlarda buğulu ıslak

Solan çiçeklerim susamışken aşka

Ve sana

Ve süresiz

Ve imkânsızı arşınlarken ömrümün atlasında

Vakitsiz ayrılıklara gebeyken gece

Avuçlarıma doldurduğum âminlerle 

Saldım hüznümü maviliğine…

Ahla ezber ederken süresiz gidişlerin dönüşe suskunluğunu

Işıksız gözlerle süslerim son(u)mu(du)...

Yıldızlar kayarken gökten ıslak yüreğime

Sessiz sedasız ağlar kalbim feryada gömüle gömüle

Savunmasız sözcükler birikir yalancı gecemin üstüne

Suskunluğumu dizerim boğazıma

Bana kalanlarla çeker hasret perdesini sineme…

Anlamsız bir boşluk sallanır gözlerimde

Nedensiz başlar tümcelerim lal olan dilimde

Ve ben bilirim ki 

Ne kadar yaşarsak yaşayalım

Yüreğimizde silik izler bırakıp gömülüyoruz karanlığa…

Ömrümün ıssız toprağına yağan yağmurun bile

Sen diye bir anlamı var…

Düşlerim yorgun,

Gözlerim uzaklara daldıkça

Acılarımı buluyorum suskunluğumda…