Karlar Yağdı

Şeffaf bir tül gibi

Büründüm yalnızlığı.

Sorgulamadan, düşünmeden

Kanıksadım artık:

Kimsesizliği ve çaresizliği.

Düşlerim kanatlanırken

Birer birer,

Kolu kanadı kırık bir kuş gibi

Süzüldüm pervasızca

Karanlığın izbe

Ve kuytu köşelerine.

Derken ışıklar

Söndü teker teker.

Karlar yağdı

Güvendiğim dağlara;

Karlar yağdı

Kızıl saçlarıma.

Yağmur bırakan bulutlar gibi

Nemli gözlerim;

Esen soğuk rüzgârlarla

Kaskatı kesildi kalbim.

Duyarsız ve sessizim

Kalabalık yalnızlıklarda;

Teselli kâfi gelmez;

Medet de ummam

Ne dosttan,

Ne de vefasız yardan.

Dolanırım biçare

Dünya denen mahpushanede.

Yolculuk nereye,

Ah, bir bilebilsem,

Derdim ne,

Keşke çözebilsem.

Derman saklıdır zamanda;

An ve an yürürüm

Hak yolunda.