Söz Geçmiyor

Her dem için için,

Hani efkârdan dem vuran

Ve yalnızlığın o sessiz ritminde

Usul usul yas tutan…

Değer mi değmez mi, bilemem

Yine de asla vazgeçemem.

Soluk bir bakış,

Biraz hüzünlü,

Yerleşmişken gözlerine,

Ya sicim sicim yaşlar boşalırken

Tutsaklığının esaretinde.

Değişen ne idi ya da kim

Beni yolumdan eden,

Olmuyor işte

Söz geçmiyor o gizemli derde.

Bilirim; bir öylesin bir böyle

Ne vardı ki el attın,

Nadastaki gönle.

Bir rivayet idi

Tek bildiğim,

Baş gelince

Hepten gizlediğim.

Yalan yanlış

Kulaktan dolma;

Bilemedim; suç sendeymiş oysa.

Ne inkârı mümkün

Ne de gizli saklı,

Elbet bu derdin bir çaresi olmalı.

Ne varsa payıma düşen

Olsun, razıyım yaşamaya ezelden.