Yüreğe Konan

Ne dağıtır, söyle, ne dağıtır

Başımdan gitmek bilmeyen şu efkârı.

Neşeli bir şarkı mı

Ara ara aşktan dem vuran.

Belki de masum bir buse

Kalbi lime lime eden.

Vur patlasın, çal oynasın

Anlamam ki ben

O ahenkli şarkılardan.

Biraz da hüzün olmalı içinde

Biraz efkâr biraz neşe.

İçin için yanarım

Hüzün damlarken

Piyanonun o asil tuşlarından

Kıyar mısın o inci tanelerine

Bir damla yaş olsa da

Kim bilir

Neler neler saklıdır içinde.

Ne ağla

Ne de kanasın kalbin

Yeter ki;

Kelebeğin ömrü kadar

Kısa olmamalı hissettiklerin.

Başka bir mevsim

Başka bir zaman

Bilinmedik bir anda

Yüreğe konan…

Ta karanlık bir dehlizden çıkıp

Şimdilerde fersah fersah yol alan.

Diller lal

Bir o kadar

Ürkek ve kırılgan.