Var Olmamış Bir Düş Belki De

Düştüm dün gece düşümde

Düş görüyor sanırken

Kanamış dizim

Ilıktı kan ve çok tatlı

Narsis ve duyarsız…

Kırık bir dal gibi

Kırıldı kolum kanadım

Soğuktu nefesim

Ölü bir beden

Zihnimdeki o bitimsiz tasavvur.

İkilemlerdi sarıp sarmalayan

Sıcaktı nefesim

Alev alev sevdanın ateşi.

Dipsiz bir kuyu belli ki

İçine düştüğüm

Ne suyu ne ışığı

Yeryüzünün tekil göstergesi

Bir ben bir de gölgem

Olması gereken.

Çölün ortasındayım bu sefer:

Sıcak ve ıssız

Her yer kaktüs

Bin beter gülün dikeninden

İsmimle müsemma

Bilmez miyim kendimi.

Rast geliyorum kırlangıçlara

Haber salmışsın

Fısıldadılar kulağıma.

Ben iyiyim

Olabildiği kadar

Yine de neye yarar

Tasarrufluyum eskisine oranla

Daha duyarsız ve

İçindeki kaynak kurumuş

O günden beri.

Var olmamış bir düş belki de

Gözüm açık gördüğüm

Hayallerimin en uç noktasında.

Dal kırıkları,

Cam kırıkları

Candan da öte

Önce can sonra canan

Yeryüzü yankılanırken

Seyrelmiş gölgelerle.

Suskun ve gizemli bir sırdaş

Kiralık kalplerde işlenmiş nakış nakış.

Belki bir sondur

Belki de nihayete varış

Hiçbir zaman var olmamış.